شبكه هاي بي سيمWireless Networking

شبكه هاي بي سيمWireless Networking

به تكنولوژي ارتباطي اطلا‌ق مي‌شود كه در آن از امواج راديويي، مادون قرمز و مايكروويو به جاي كابل براي انتقال اطلاعات بين دو دستگاه فرستنده و گیرنده استفاده مي‌شود. در ساختار اغلب شبکه های بیسیم از يك دستگاه فرستنده و گيرنده مركزي بنام  Access Point = AP  استفاده مي‌شود. AP با آنتني كه به آن متصل است، مي‌تواند در محل مرتفع و يا هر مكاني كه امكان ارتباط بهتر را فراهم مي‌كند، نصب شود .

 

فوايد تكنولوژي Wireless

تكنولوژي Wireless به كاربر امكان استفاده ‌از دستگاه‌هاي متفاوت، بدون نياز به سيم يا كابل و در حال ‌حركت را مي‌دهد. شما مي توانيد صندوق پست الكترونيكي، وب سایت مورد نظر خود و ... را مشاهده نمایید.

 

انواع شبكه هاي بي سيم

 

Wireless Local Area Networks = WLAN  

اين نوع شبكه براي كاربران محلي از جمله محيطهاي دانشگاهي يا آزمايشگاهها كه نياز به استفاده از اينترنت دارند مفيد مي باشد. در اين حالت بایستی از Access Point استفاده نمود. در این حالت مي توان با استفاده از آنتن هاي مناسب مسافت ارتباطي كاربران را به شرط عدم وجود مانع تا حدي طولاني تر نمود.

 

Wireless Personal Area Networks = WPANS

دو تكنولوژي مورد استٿاده براي اين شبكه ها عبارت از: Infra Red و Bluetooth  كه مجوز ارتباط در محيطي حدود 90 متر را مي دهد البته در IR نياز به ارتباط با دید کاملا مستقيم بوده و محدوديت مسافت وجود دارد.

 

Wireless Metropolitan Area Networks = WMANS

توسط اين تكنولوژي ارتباط بين چندين شبكه يا ساختمان در يك شهر برقرار مي شود و براي Backup آن مي توان از خطوط اجاره اي و فيبر نوري استفاده نمود.

 

Wireless Wide Area Networks = WWANS

براي شبكه هائي با فواصل زياد همچون بين شهرها يا كشورها بكار مي رود اين ارتباط از طريق ماهواره ها صورت مي پذيرد.

ادامه نوشته

اطلاعاتی جامع درباره ی منطق فازی

منطق فازی یا Fuzzy Logic در سال 1965 توسط دکتر لطفی زاده معرفی شد.
منطق فازی در واقع میگه که یه گزاره لزومی نداری یا درست باشه یا غلط (صفر باشه یا یک) ممکنه مثلا یه گزاره 0.7 درست باشه!
درکش یه مقدار در ابتدا سخته! بگذارید یه مثال بزنم، شما از دوستتون می پرسید بنظرت حسین بلنده یا نه؟ دوستتون جواب میده ایییی، بلند نیست اما کوتاه هم نمیشه بهش گفت! اما در منطق باینری (یا منطقی که اکثر ما باهاش تو کامپیوتر آشنا هستیم) هیچ وقت برای یه گزاره همچین جوابی نمیده.
توی منطق باینری ما میگیم اگه قد مساوی یا بلند تر از 175 بود بگو بلند اگه کوتاه تر بود بگو کوتاه! اما آدم اینطوری نیست منطقش مثل مثال قبلی که زدم.
حالا این سوال پیش میاد که ما در حال حاضر از همین منطق باینری جواب های خیلی خوبی میگیریم، فازی به چه دردی میخوره؟
برای جواب به این سوال یه مثال دیگه میزنم! مثلا یه شرکت می خواد یه کارخونه بزنه در فاصله ی ماکزیمم 200 کیلومتری تهران، که به تولید کننده ی یه مدل مواد اولیه نزدیک تر از 10 کیلومتر باشه و قیمت زمین هم اونجا هر چی کمتر باشه بهتر.اول یه بار با منطق باینری میریم پیش، اولین نمونه فاصلش با تهران 190 هست و با مواد اولیه هم 9 کیلومتر فاصله داره و قیمت زمین هم اونجا 2000 واحد هست، چندین تا نمونه دیگه هم برسی میشن که دو شرط اول رو ندارن، در آخر هم یه نمونه پیدا میشه که فاصلش تا تهران 201 کیلومتر هست و فاصلش با مواد اولیه 3 کیلومتره و قیمتش هم 1000 واحده! طبق منطق باینری این نمونه رد میشه چون فاصلش 201 هست و بیشتر از 200! اما حالا فرض کنید خود شما دارین تصمییم میگیرین، می یاین می بینید دو شرط آخر این مورد خیلی بهتر از اولین نمونس و تنها مشکل شرط اوله که 1 کیلومتر بیشتر از اون چیزیه که میخواین، با خودتون میگید خوب 1 کیلومتر در مقابل اون شرایط خوب که چیزی نیس و این مورد آخر رو انتخاب می کنید!
منطق فازی دقیقا همینو میگه! یعنی مثل منطق باینری که کاملا سخت گیرانه شرایط رو چک میکنه عمل نمی کنه بلکه مثل مغز آدم انعطاف پذیره.       

ادامه نوشته

هاست چیست ؟

 هاست چیست ؟

 

فضا و اطلاعات سایت شما باید بر روی یكی از كامپیوترهای میزبان که 24 ساعت  متصل به اینترنت است  قرار گیرد تا دیگران بتوانند در هر لحظه از شبانه روز به آن دسترسی داشته باشند. در حقیقت میزبان یا هاست ، تمام یا بخشی كوچك از فضای یك كامپیوتر همیشه متصل به اینترنت است كه به مرورگرها این امكان را می‌دهد كه با تایپ دامنه شما در بخش مرورگر خود ، بتوانند به صفحات وب سایت شما دسترسی پیدا كنند و یا برنامه ای خاص را برای ایجاد آن صفحات اجرا كنند.

فضای هاست دارای یك آدرس اینترنتی منحصر بفرد بنام IP ، یك حوزه منحصــر بفرد و یك نام منحصـر بفــرد كه كامپیوتر شما را در شبكه می شناساند ، می باشد . بعبارت دیگر ، میزبانی یك سایت عبارتست از فراهم نمودن محلی مناسب بعنوان پایگاه اصلی برای ارسال و دریافت اطلاعات از طریق اینترنت که در اصطلاح فنی به آن Web Hosting گفته می شوند

ادامه مطلب

طبقه بندی: شبکه و اینترنت، 

نوشته شده در تاریخ شنبه 20 مهر 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

روند زندگی یک دامنه

روند زندگی یک دامنه

 

 

 

 مرحله اول :دسترس بودن دامنه
مرحله دوم :بعد از در دسترس بودن دامنه شما می توانید از 1 تا 10 سال دامنه را ثبت کنید.
مرحله سوم:یعد از ثبت دامنه ؛ مرحله منقصی شدن دامنه فرا می رسد و ممکن است تا 45 روز در پنل شما دامنه وجود داشته باشد. که در صورت تمدید به مرحله دوم (active) باز می گردد.
مرحله چهارم:بعد از منقضی شدن و خارج شدن از پنل به مدت 30 روز در اختیار Registrar می باشد که جهت تمدید دوباره هزینه بیشتری از ناحیه Registrar از شما دریافت می شود.توجه به این نکته الزامی است که در این مرحله علاوه بر Registrar ، شرکت های که در زمینه backorder فعالیت می کنند می توانند دامنه را ثبت کنند. که در صورت تمدید دوباره به مرحله دوم باز می گردد.
مرحله پنجم:مربوط به پاک شدن دامنه می شود که آخرین شانس برای شرکت های backorder  برای ثبت می باشد.که مدت این روند 5 روز می باشد.
مرحله ششم:در این مرحله 2 حالت پیش می آید که یا دامنه برای ثبت آزاد می شود و یا شرکت خاصی دامنه را می خرد . که در هر صورت روند بالا دوبار تکرار می شود.

 

 

ادامه مطلب

طبقه بندی: شبکه و اینترنت، 

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 20 شهریور 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

آگاهی از PAGE RANK وبلاگ یا وب سایتمان

آگاهی از PAGE RANK وبلاگ یا وب سایتمان
با این تفاسیر به اهمیت این سیستم گوگل پی برده اید. شاید بپرسید که چگونه می توان به نمره یا رنک وبلاگ یا وب سایت پی برد؟ برای این مهم چندین راه وجود دارد

به عنوان اولین راه می توان به سایت های مخصوصی که از جانب گوگل اداره می شوند مراجعه کرد. به عنوان مثال می توان به سایت http://www.mipagerank.com/ مراجعه کرد. با مراجعه به این سایت با وارد کردن اسم وبلاگ خود در كادر وسط صفحه از امتیاز آن در گوگل آگاه می شوید. به همین راحتی!

نرم افزارهای PAGERANK
راه دیگر نصب کردن نوار ابزار یا TOOLBAR گوگل می باشد، که برای دریافت این برنامه به سایت گوگل http://www.toolbar.google.com/ اینجا هم کلیک کنید

راه دیگر استفاده از نرم افزار PAGERANK-WEAVER می باشد. این نرم افزار به شما این قابلیت را می دهد که پیج رنک های رقیب هایتان را یک جا جمع بندی شده یا تحلیلی ببینید. به عنوان مثال شما یک کلمه کلیدی را در قسمت جستجوی این برنامه تایپ و کلیک می کنید.

کمی صبر می کنید، نرم افزار شروع به جستجو، تجزیه و تحلیل می کند. سپس به شما نتایجی را کارنامه وار می دهد. در آن ابتدا تعداد کل لینک های یافته شده و در ردیف های پایین تر تعداد تفکیکی آنها را بر حسب پیج رنک های مختلف نشان می دهد. مثلا می گوید 20 سایت با پیج رنک 6 به این کلمه یا سایت لینک داده اند.
  رتبه ی آن را به شما نمایش دهد. 

ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 20 تیر 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

معیار گوگل برای ارزیابی یا رنکینگ

معیار گوگل برای این ارزیابی یا «رنکینگ»، لینک ها، اسم ها و اعتبار شما نزد دیگر صفحات اینترنت می باشد و بر اساس نمره یا رنک(RANK) مخاطبانتان و تعداد آنان، اهمیت شما را مشخص می کند. این ارزیابی ثابت نمی باشد، در واقع گوگل هر چند ماه یک بار در اینترنت جستجو (SURF) می کند و رنک صفحات را کم و زیاد می کند.

RANK یك صفحه می تواند از 0 تا 10 باشد و معمولا با نمادی به این شكل نمایش داده می شود.

سایت ها و وبلاگ ها پیج رنک های مختلفی دارند. معتبرترین سایت‌های اینترنتی اعم از گوگل، یاهو، بی بی سی، W3.ORG، نیویورک تایمز، MSN، بلاگر و چندین و چند سایت دولتی و غیر دولتی دیگر دارای نمره 9 یا 10 می باشند که دارنده بیشترین رنک پیج در اینترنت می باشند.

PAGE RANK چه کاربردی دارد؟
اینکه PAGE RANK به چه دردی می خورد !! ساده است ، رتبه بندی گوگل بر اساس آن صورت می‌گیرد.

سوال این است ، پس از یک درخواست کلمه کلیدی از گوگل ، آدرس وب سایت‌ها و صفحات دیگر چگونه نمایش داده می شود، جواب راهگشا است ، براساس PAGE RANK یا رتبه هر صفحه اینترنتی که شامل نتیجه جستجو می شود.

فرض کنید صفحهA دارای رنک2، صفحه B عدد 6 و C نمره 4 را داراست ، کلمه یزد در تمام صفحات بعنوان کلمه کلیدی لحاظ شده است

یک کاربر کلمه یزد را جستجو می کند در میان آدرس صفحات یافته شده صفحات A, B , C لحاظ می شود اما گوگل ابتدا B بعد صفحه C و در نهایت A را نمایش می دهد ، پس رنک گوگل در جستجو ها حرف اول را می‌زند.


ادامه مطلب

طبقه بندی: شبکه و اینترنت، 

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 20 خرداد 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

مالتی مدیا چیست؟

 

محصولات مالتی مدیا یا چند رسانه ای به طور کلی به سه قسمت عمده تقسیم می شوند:
آموزشی: در این نوع از مالتی مدیا یا چند رسانه ای از تمام قابلیت ها برای تولید یک نرم افزار آموزشی استفاده می شود. و در فضایی جذاب و متنوع  در این گونه از نرم افزار ها سعی می شود مفاهیم آموزشی به صورت تعاملی به مخاطبان آموخته شود.
تبلیغاتی: در ابتدا تبلیغات یا رساندن صدای خود به مخاطبان خاص را در نظر بگیرید. لذا در همین راستا با بهره گیری از قابلیت های کامپیوتر می توان از طرق مختلف از قبیل استفاده از عناصر دیداری وشنیداری مانند: انیمیشن، صوت، عکس و … به هدف مطلوب دست یافت.
کاربردی: نرم افزارهای کاربردی از قبیل پخش کننده های صوتی و تصویری، برای ساخت خود دارای تعریف های استانداردی هستند. اما با توجه به این مطلب می توان برای ایجاد فضایی متنوع، خلاقانه،  کاربردی و بهینه از قابلیت های ارائه شده توسط تکنولوژی محصول چند رسانه ای سود جست.
چرا استفاده از مالتی مدیا پیشنهاد می شود؟
1.عدم محدودیت در فضای مورد نیاز به جهت قرار دادن مستندات مورد نظر
2.کاهش حجم محصولات تولیدی به لحاظ فیزیکی
3.تلفیق رسانه های گوناگون با یکدیگر (تصویر، فیلم، صوت، متن)
4.قابلیت توسعه و تغییر محصولات تولید شده در کمترین زمان ممکن
5.قابلیت ارائه متمرکز مطالب و مستندات و یا هر نوع داده دیگر در قالبهای سامان یافته به مخاطبان
6.فراهم کردن محیطی جذاب و مطابق با نیازهای مخاطبان و کاربران
7. قابلیت ایجاد ارتباط بین رسانه های ارتباطی از قبیل سایت های اینترنتی وخروجی های متفاوت از نرم افزار های دیگر
9.کاهش هزینه های تبلیغاتی به همراه بازدهی بیشتر نسبت به رسانه های سنتی به علت محدودیت بسیار کمتر در میزان حجم داده های اطلاع رسانی
10.قابلیت تهیه رونوشت و چاپ از مطالب ارائه شده متناسب با نیاز کاربران
11.قابلیت نشر محصولات چند رسانه ای در تمام جهان با استفاده از اینترنت و با صرف هزینه ای اندک بدون محدودیت در تعداد کاربران.
12.قابلیت شبیه سازی عناصر مورد نیاز به صورت سه بعدی
13. قابلیت انتقال مطالب به صورت روان تر و قابل فهم تر در محصولات چندرسانه ای.
تکنولوژی محصول مالتی مدیا از جدیدترین تکنولوژی های ارائه شده برای ارائه مطالب و تبلیغات در عرصه کامپیوتر می باشد و به علت استفاده از رسانه های گوناگون دیداری و شنیداری و برخورداری از پویایی و افکت های زیبا و جذاب گرافیکی و ویدوئی به آسانی با کاربران ارتباط برقرار می کند و قادر است تا محیطی کاملاً تعاملی را فراهم نماید تا در ضمن سرعت بالاتر در انتقال مطالب به جذب مخاطب برای ارائه بهتر مطالب خود دست یافت

ادامه مطلب

طبقه بندی: در مورد کامپیوتر ...، 

نوشته شده در تاریخ جمعه 3 خرداد 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

تصاویری از سرقت

تصاویر زیر در تاریخ 92/01/18 در لوازم التحریری در مشهد رخ داده .در این تصاویر سرقت تلفن همراه با ظرافت بسیار انجام شده که برای نشان دادن و جلوگیری از تکرار چنین سرقتهایی این تصاویر را در وبلاگ خود قرار دادم.اگر کسی توانست هویت سارق را شناسایی کند، اطلاعات خود را از طریق همین وبلاگ بصورت پیام قرار دهد و یا حداقل درخواست می کنم به انتشار این عکسها در اینترنت اقدام کند تا شاید بتوان کمکی به دستگیری این فرد کرد تا کمتر شاهد چنین اقداماتی باشیم.

برای دسترسی به تصاویر آدرس لینک را در قسمت آدرس بار مرورگر خود کپی کنید


http://uplod.ir/y1mu3mrafyvy/13.jpg.htm
http://uplod.ir/usnaih3t42rt/46.jpg.htm
http://uplod.ir/bw5u7awjx0z0/47.jpg.htm
http://uplod.ir/ldjjj62vdiwa/12.jpg.htm
http://uplod.ir/9bd6rfqpowkh/50.jpg.htm
http://uplod.ir/p6vqb4x0mmnd/53.jpg.htm


ادامه مطلب

طبقه بندی: تازه ها، 

نوشته شده در تاریخ جمعه 20 اردیبهشت 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

ups چیست؟

مخفف عبارت Uninterruptible power supply ، به معنای منبع تغذیه غیر قابل قطع است.
در حقیقت UPS یك باتری است، اما باتری كه فقط در زمان های خاص، یعنی در زمانی كه مشكلی برای تغذیه وسایل الكتریكی ایجاد می شود و ولتاژ ورودی آنها از حدود معینی بالاتر یا پایین تر می رود، انرژی الكتریكی مورد نیاز آن وسایل را تأمین كرده، بدین وسیله، آنها را از شر مشكلات ناشی از افت و افزایش ولتاژ، خلاص می كند.
زمانی كه تغییری ناگهانی در منبع تغذیه ایجاد می شود، UPS خود به خود روشن می شود. برق ورودی آن وسیله را قطع كرده، خودش شروع به تغذیه آن از طریق انرژی ذخیره شده در خود می كند.
این تغییر ناگهانی علاوه بر تغییر ولتاژ، شامل تغییرات فركانس و نیز به هم خوردن هارمونی ولتاژ هم می شود. در واقع UPS یك محافظ برای جلوگیری از از دست دادن داده ها و نیز خسارات ناشی از این تغییرات است، البته واضح است كه UPS فقط می تواندبه عنوان یك منبع موقت عمل كند.UPS قابل برنامه ریزی هم هست. به این ترتیب كه می تواند تجهیزات متصل به آن را خاموش كرده، آنها را در برابر تغییرات ناگهانی برق محافظت كند.
هم اكنون فناوری ساخت UPS روز به روز در حال پیشرفت است و شركتهای زیادی سعی در طراحی و تولید UPSهای جدید، با خصوصیات برتر می كنند

ادامه مطلب

طبقه بندی: در مورد کامپیوتر ...، 

نوشته شده در تاریخ جمعه 20 اردیبهشت 1392 توسط SuP NeT

نظرات (0)

کارهایی که باید بعد از نصب اوبونتو ۱۰.۰۴ انجام دهید

کارهایی که باید بعد از نصب اوبونتو ۱۰.۰۴ انجام دهید  – نصب نرم‌افزارهای چت + یک ترفند

در این نوشته به سراغ نصب و راه اندازی نرم‌افزارهای چت و پیغام‌رسان می‌رویم.

ادامه مطلب

طبقه بندی: شبکه و اینترنت، 

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 بهمن 1391 توسط SuP NeT

نظرات (0)

راهنمای اتصال به اینترنت ADSL‌ در اوبونتو

یکی از ساده‌ترین کارها در سیستم‌عامل گنو/لینوکس و به طور خاص توزیع اوبونتو ایجاد کانکشن برای اتصال به اینترنت ADSL است. اگر نام کاربری و رمز عبور در مودم ADSL شما از قبل تنظیم شده باشد و  DHCP در مودم شما فعال باشد، در اوبونتو اصلا نیازی به تنظیمات نیست. وقتی سیستم‌عامل راه‌اندازی می‌شود به طور خودکار کارت شبکه آی‌پی خود را از DHCP دریافت و به اینترنت متصل می‌شود.

ادامه مطلب

طبقه بندی: شبکه و اینترنت، 

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 بهمن 1391 توسط SuP NeT

نظرات (0)

تگ رنگی چیست؟

به دنیای پیرامون خود نگاه کنید، در روزنامه‌ها آدرس سایت روزنامه چاپ می‌شود و از خوانندگان خواسته می‌شود که وارد سایت شوند و از امکانات سایت استفاده کنند یا در آنجا نظر بگذارند. روی اعلانات و آگهی‌هایی در و دیوار معابر هم شماره موبایل و تلفن و آدرس سایت‌های مؤسسات و اشخاص نوشته شده است، روی کارت‌های ویزیت هم همین طور.

در همه این موارد، صاحب روزنامه یا آگهی‌دهنده یا ارائه‌کننده کارت ویزیت دوست دارد که مخاطبش هر چه زودتر به سایتش برود یا با او تماس بگیرد.

ا

ادامه مطلب

طبقه بندی: در مورد کامپی

کردستان

كردستان اصلی ترین محل زندگی قوم کرد است که مردمانی آريايی نژادند و از چندين هزار سال قبل از ميلاد به اين منطقه مهاجرت كرده اند. كردستان یکی از استان های با اهمیت ایران است که ازلحاظ اقتصادكشاورزی و دام پروری از قطب های اساسی ایران به شمار می آید. جاذبه های تاریخی و معماری منطقه همراه با آیین ها و فرهنگ رایج بین اقوام کرد از مهم ترین جاذبه های استان کردستان است. رقص های محلی و بومی اين استان که در مراسم شادی و سرور اجرا می شوند، هم از نظر مضمون و هم از نظر شكل در خور توجه است. صنايع دستی استان کردستان بسيار متنوع بوده و قدمتی ديرينه دارند و موسيقی كردی يكی از بارزترين ويژه گی فرهنگی قوم كرد است. طراوت، شادابی، فضای عرفانی و درآميختگی مضامين با تاريخ گذشته كردها، بخشی ازخصوصيات موسیقی کردی است. جنگل های بلوط، آبشارها و رودخانه های خروشان، چشمه های طبیعی و کوه های سر به فلک کشیده؛ طبیعت زیبا و چشم نواز کردستان را رقم زده و یکی از زیباترین جلوه های گردشگری طبیعی ایران را در دامنه های زاگرس به وجود آورده است.

مشخصات جغرافیایی
استان كردستان در مجاورت بخش خاوری كشور عراق قرار دارد. اين استان كه در دامنه ها و دشت های پراكنده سلسله کوه های زاگرس ميانی قرار دارد از شمال به استان های آذربايجان غربی و زنجان، از خاور به همدان و زنجان، از جنوب به استان كرمانشاه و از باختر به كشور عراق محدود می شود. استان كردستان از نظر جغرافيايی بين 34 درجه و 44 دقيقه تا 36 درجه و 30 دقيقه پهنای شمالی و 45 درجه و 31 دقيقه تا 48 درجه و 16 دقيقه درازای خاوری قرار دارد. این استان از لحاظ جغرافيای طبيعی تحت تاثير جريان هوای گرم و سرد بوده و اقليم های گوناگونی را به وجود می آورد. تمام نواحی استان در بهار و تابستان آب و هوايی خنک و معتدل و در زمستان سرد و برفی دارد. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسكن سال 1385، جمعيت استان كردستان 1440156 نفر برآورد شده است.شهرستان های این استان عبارتند از: بانه، بیجار، دهگلان، دیوان دره، سروآباد، سقز، سنندج، قروه، کامیاران و مریوان.
وجه تسمیه نام و پیشینه
قوم کرد؛ در كوه ها و دره های ميان عراق و ارمنستان به ويژه در 60 كيلومتری شمال باختری موصل درعراق كه امروزه ‹‹ زخو›› ناميده می شود، ساكن بوده اند. گفته می شود اصطلاح كردستان را سلجوقيان برای تمايز نواحی كردنشين از ولايت جبال عراق وضع كرده اند که سرزمين های بين آذربايجان و لرستان و قسمتی از اراضی سلسله جبال زاگرس را كه مركز آن در ابتدا ناحيه بهار (در 18 كيلومتری شمال باختری همدان) و بعدها چمچال در نزديكی كرمانشاه امروزی ذکر شده، در بر می گرفته است.
قلعه ها و استحكامات كردها در بين سال های 16 تا 20 هـ . ق به تصرف اعراب در آمدند. کردها درخلال سال های فتح ايران به دست اعراب، همواره در نقاط مختلفی چون فسا، دارابجرد، زور و دارآباد در دفاع از ايران زمين شرکت داشته اند. اقوام کرد هم چنين در روزگار غلبه اعراب بر ايران، همواره از پيشتازان قيام در برابر ظلم و ستم اعراب بودند. قيام ها و شورش های سال های 90 و 148 هـ . ق کردهای فارس و موصل، که به ترتيب به دست حجاج ابن يوسف ثقفی و خالد برمكی سرکوب شدند، گواهان اين مدعايند.
در حمله کردها به اطراف اصفهان و فارس (231 هـ. ق)، يكی از سرداران ترک خليفه به نام وصيف پس از پيروزی بر اين مناطق، نزديک به پانصد نفر از افراد آن جا را به اسيری به عراق برد. در قرن های چهارم، پنجم و ششم هجری، شداديان كه كرد و از قبيله روادی بودند، حكومت های مستقلی را در نواحی كردنشين تشكيل دادند. دولت معروف ايوبی در مصر و شام نيز برخاسته از همين خاندان است. در دوران زمام داری شرف الدوله ديلمی ( 372 – 379 هـ ‌. ق) پيكار او با بدر بن حسنويه در كرمانشاه يكی از رويدادهای مهم است كه به پيروزی بدر و تسلط وی برعراق عجم و شكست شرف الدوله منجر شد. با کشته شدن بدر بن حسنويه در سال 405 هـ . ق به دست طايفه ای كرد به نام ‹‹جورقان››، شمس الدوله پسر فخرالدوله ديلمی بلافاصله شاپورخواست (خرم آباد)، دينور، بروجرد، نهاوند، اسد آباد و قسمتی از اهواز را ضميمه قلمرو خود كرد.
شهرهای كردستان درزمان حمله مغول از قتل و غارت مصون نماند و در زمان تيمور و تركمانان قره قويونلو و آق قويونلو، كردستان و «ديار بكر»، ميدان تاخت و تاز سپاهيان تيمور و تركمانان شد. شاه اسماعيل اول ـ موسس سلسله صفويه ـ به علت سنی بودن كردها رابطه ای با آن ها نداشت. درمقابل؛ سلاطين عثمانی در تقويت هرچه بيش تر كردها می كوشيدند. دولت ايران در دوره صفويه به قسمت وسيعی از كردستان آن روز كه دامنه های خاوری كوه های زاگرس را در بر می گرفت تسلط داشتند و نخستين كتاب درباره قوم كرد به زبان فارسی با نام«شرفنامه بدليسی» در اين دوره تدوين شده است. با تشكيل سلسله زنديه، ‌برای نخستين بار درتاريخ ايران؛ سلسله ای كرد نژاد به سلطنت رسيدند. در اواخر اين سلسله طايفه دنبلی - يكی از طوايف بزرگ كرد – نيز قسمتی از آذربايجان غربی را اشغال کرد و خوی را به عنوان مرکز حکومت خود برگزيد. در سال 1878 ميلادی شيخ عبيدالله نقشبندی با کمک کردها و تحت حمايت دولت عثمانی به فكر تاسيس كردستان مستقل افتاد. به اين ترتيب در سال 1880 ميلادی طرف داران وی، اطراف اروميه، ساوجبلاغ، مراغه و مياندوآب را به تصرف خود درآوردند و سپاهيان ايران به زحمت توانستند تجاوز آنان را دفع كنند. از ديگر تلاش ها در جهت استقلال نواحی کرد نشين می توان به شورش قاضی محمد در سال 1946 ميلادی اشاره کرد. وی هم زمان با حضور قوای متفقين در ايران و حمايت دولت روسيه شوروی، جمهوری خلق كردستان را به مركزيت مهاباد تشكيل داد، که پس از تخليه كامل ايران از قوای متفقين و اعزام ارتش دولت مركزی به نواحی آذربايجان و كردستان، اين شورش و جمهوری ناشی از آن نيز از هم پاشيد. کردستان همواره به دلیل شورش ها و بیم خطرحکومت مرکزی ازآنان؛ مورد بی مهری حکومت های وقت بود. پس از روی کار آمدن دولت جمهوری اسلامی، كردستان امروزی يكی ازآرام ترین دوره های تاریخی خود را می گذراند و از استان های مهم و استراتژيک سرزمين ايران به شمار می رود و بین مردم و دولت تفاهم و وفاق قابل توجهی وجود دارد و بدین لحاظ از امنیت کاملی برخوردار است.

ادامه نوشته

سطوح دسترسی به فایل یا File Level Permissions

در این مقاله برای تکمیل مقالات قبلی در خصوص سطح دسترسی فایل صحبت خواهیم کرد. در مقاله قبلی به این موضوع اشاره کردیم که پوشه های اشتراکی هم می توانند توسط سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Permissions و یا سطوح دسترسی فایل و پوشه یا NTFS Permissions ایمن سازی شوند. در مقاله قبلی به شما آموزش سطوح دسترسی اشتراکی و چگونگی اعمال آنها بر روی پوشه های اشتراکی را شرح دادیم و گفتیم که علاوه بر این نوع سطح دسترسی شما می توانید با استفاده از NTFS Permissions نیز پارامترهای امنیتی بیشتری را به فایل ها و پوشه های خود اضافه کنید . در این مقاله به شما آموزش اعمال کردن سطوح دسترسی فایل و پوشه را از طریق NTFS Permisions را به شما آموزش خواهیم داد .

دستور Convert

همانطوری که قبلا هم شرح دادم برای اینکه بتوانیم از NTFS Permissions برای ایمن سازی فایل ها و پوشه ها استفاده کنید ، درایو کامپیوتر شما بایستی توسط فایل سیستم NTFS فرمت شده باشد .اگر درایو کامپیوتر دارای فایل سیستم FAT یا FAT32 باشد صرفا میتوان از سطوح دسترسی اشتراکی استفاده کرد و قابلیت سطح دسترسی فایل و پوشه وجود ندارد . خبر خوب این است که شما برای اینکه بتوانید فایل سیستم های FAT و FAT32 را به NTFS تبدیل کنید نیازی نیست که درایو خود را فرمت کنید . شما می توانید با استفاده از دستور Convert اینکار را انجام بدهید . اگر درایو کامپیوتر شما از الان NTFS است دیگر نیازی به انجام این مرحله نیست و می توانید از این مرحله عبور کنید .

استفاده از دستور Convert بسیار ساده است ، شما براحتی و در ساده ترین حالت ممکن می توانید با وارد کردن دستور Convert و مشخص کردن نام درایو کامپیوتر آنرا به NTFS تبدیل کنید . برای مثال شما می خواهید درایو D را که دارای فایل سیستم FAT32 است را به فایل سیستم NTFS تبدیل کنید بدون اینکه اطلاعات شما از بین برود ، دستور مورد نظر به شکل زیر خواهد شد :

1	CONVERT D: /FS:NTFS

معمولا همین دستور ساده کار ما را راه می اندازد ، دو سویچ برای این دستور وجود دارد که پیشنهاد می کنم که از آنها نیز استفاده کنید .اولین سویچ استفاده از /X در انتهای دستور است . این دستور به درایو دستور می دهد که در هنگام تبدیل به حالت dismount در بیاید تا زمانی که فرآیند تبدیل کامل شود . دلیل استفاده از این سویچ این است که از تخریب فایل هایی که در هنگان تبدیل شدن به NTFS باز هستند جلوگیری می کند . در صورت عدم استفاده از این سویچ ممکن است در هنگام تبدیل شدن فایل های باز دچار مشکل شوند .

سویچ دیگری که به شما پیشنهاد می کنم که از آن استفاده کنید سویچ /Nosecurity است . این سویچ به دستور می گوید که پس از تبدیل شدن به NTFS دسترسی به محتویات درایو را برای همه مجاز بدان و به همه یا به اصطلاح Everyone دسترسی کامل به درایو را بده . این دستور به شما این قابلیت را میدهد که بتوانید پس از انجام شدن فرآیند تبدیل ، بتوانید از اول تمامی دسترسی های کاربران به سیستم را ایجاد کنید . در صورت عدم استفاده از این دستور ، سیستم بصورت پیشفرض دسترسی ها را برای کاربران ایجاد می کند . بعد از اینکه هر دوی این سویچ ها به دستور convert اضافه شد ، دستور به شکل زیر در می آید :

1	CONVERT D: /FS:NTFS /X /NoSecurity

ادامه نوشته

سطوح دسترسی اشتراک یا Share Level Permissions

در این مقاله و در ادامه مقاله قبلی که در خصوص اشتراک منابع در شبکه بود به سراغ بررسی تفاوت های بین سطوح دسترسی منابع اشتراک گذاشته شده یا Share Level Permissions و سطوح دسترسی فایل یا File Level Permissions می پردازیم . در مقاله قبلی به شما آموزش دادیم که چگونه یک پوشه را به اشتراک بگذارید و در حقیقت یک فایل سرور ایجاد کنید . در مقاله قبلی ما فقط این پوشه اشتراکی را ایجاد کردیم اما به آن دسترسی های مجاز را ندادیم ، یعنی الان پوشه ما برای همه قابل دسترسی است و همه می توانند از منابع موجود در پوشه ها استفاده کنند . در این مقاله به شما سطوح دسترسی متفاوتی که در این موارد وجود دارد را معرفی و در مهمترین مبحث تفاوت بین دو نوع سطح دسترسی در سطح پوشه های اشتراکی که به نام Share Level Permissions و در سطح فایل که File Level Permissions نام دارند می پردازیم .

ایمن سازی یک پوشه به اشتراک گذاشته شده

هدف اصلی از بوجود آوردن پوشه های اشتراکی ، قرار دادن این پوشه ها برای دسترسی افراد تحت شبکه می باشد ، اما شما باید به این موضوع هم توجه داشته باشید که افرادی که به این پوشه متصل می شوند تا چه اندازه بایستی سطح دسترسی به منابع داشته باشند ؟ برای مثال فرض کنید که معاونت نیروی انسانی شما یک فایل اکسل را در این پوشه قرار داده است که میزان حقوق و اضافه کاری ماهیانه همه پرسنل سازمان در آن قرار گرفته است . همه افرادی که در معاونت نیروی انسانی سازمان شما قرار دارند بایستی به این فایل دسترسی داشته باشند و بتوانند آن را تغییر و بروز رسانی کنند . افرادی که در معاونت مالی و بودجه سازمان شما قرار دارند نیز بایستی به این لیست برای پرداخت حق الزحمه کارکنان دسترسی داشته باشند اما نبایستی بتوانند این لیست را تغییر بدهند . با توجه به حساسیت موجود در بحث اطلاعاتی که در این فایل وجود دارد ، سایر افرادی که در سازمان قرار دارند نبایستی هیچگونه دسترسی به این فایل داشته باشند . خوب با این طرز تفکر امنیت به سراغ روش های پیاده سازی امنیت در این سطح از سازمان می رویم .

نکته بسیار بسیار مهمی که در خصوص پوشه های به اشتراک گذاشته شده بایستی بدانید این است که امنیت در این موارد در دو سطح متفاوت وجود دارد ، سطح اشتراک Share Level و سطح فایل File Level که هر کدام به نوبه خود دارای امکانات امنیتی ویژه ای هستند که بر حسب شرایط از یک یا هر دوی این سطوح امنیتی استفاده می شود .

سطوح امنیتی دسترسی اشتراکی یا Share Level Security مستقیما به نقطه به اشتراک گذاشته شده اشاره می کنند که شما ایجاد کرده اید . زمانی که کاربران از طریق شبکه به این پوشه های اشتراکی متصل می شوند اینگونه سطوح دسترسی اعمال می شود . در مقابل سطوح دسترسی فایل یا File Level Permissions دقیقا به فایل ها و پوشه هایی اشاره می کنند که درون این پوشه به اشتراک گذاشته شده قرار گرفته اند و با خود نقظه اشتراک یا پوشه Share شده کاری ندارند .

دلیل اینکه سطوح امنیتی در ویندوز در دو سطح مجزا تعیین شده است تا حدود زیادی به انقلابی که ویندوز ایجاد کرد باز می گردد. سیستم عامل ویندوز از دو نوع قالب بندی هارد دیسک یا بهتر بگوییم فایل سیستم به نام FAT و NTFS پشتیبانی می کند . سیستم فایل FAT از سیستم فایل های قدیمی محسوب می شود که از سال 1980 در سیستم عامل ها قرار گرفت و چندان دیدگاه امنیتی در این نوع فایل سیستم وجود نداشت . از طرفی دیگر NTFS فایل سیستمی است که کاملا با دیدگاه امنیتی ایجاد شد ، شما در درایوی که از NTFS استفاده میکند می توانید برای هر پوشه و یا فایل بصورت جداگانه سطوح دسترسی برای کاربران تعیین کنید و اینکار با فایل سیستم FAT قابل پیاده سازی نیست .

از آنجایی که FAT سطوح دسترسی در سطح فایل ها و پوشه ها را بر روی سیستم پشتیبانی نمی کرد ، مایکروسافت برای اینکه تا حدی بتواند این نقطه ضعف امنیتی را در منابع اشتراکی جبران کند سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Level Permissions را ایجاد کرد . امروزه بیشتر سیستم هایی که مشاهده می کنید از فایل سیستم NTFS استفاده می کنند و فایل سیستم FAT در حال انقضاء است . شما همچنان می توانید از قابلیت های سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Level Permissions استفاده کنید اما همیشه بهترین روش استفاده از سطوح دسترسی در سطح فایل یا File Level Security است که در NTFS وجود دارد .برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر در خصوص File System میتوانید به مقاله مهندس قرباوی در خصوص انواع فایل سیستم در این لینک مراجعه کنید.

خوب حتما این سئوال برای شما هم پیش می آید که چرا سطوح دسترسی فایل و پوشه بهتر از سطوح دسترسی اشتراکی هستند ؟ برای تازه کاران باید بگویم که سطوح دسترسی اشتراکی صرفا به کاربرانی اعمال می شود که از طریق شبکه به منابع به اشتراک گذاشته شده متصل می شوند . این خود میتواند مشکل ساز باشد زیرا ویندوز میتواند رد یک درایو از سیستم چندین پوشه اشتراکی داشته باشد اگر این نقاط اشتراکی در ویندوز زیاد شوند باعث ایجاد یک اصطکاک یا تداخل میشه که باعث میشه کاربران دسترسی های غیر مجازی رو بتونن به منابع سیستمی بصورت نا خواسته پیدا کنند.

نکته بعدی که باعث می شود سطوح دسترسی در سطح فایل و پوشه ها نسبت به سطوح دسترسی اشتراکی ترجیح داده بشوند این هست که اینگونه سطوح دسترسی صرفا زمانی اعمال می شود که کاربران از طریق منابع شبکه به پوشه دسترسی پیدا کنند ، و هنگامی که کاربر بصورت فیزیکی بر روی سرور و یا کامپیوتر به سیستم ورود کند هیچگونه محدودیتی در استفاده از منابع سیستمی نخواهد داشت. این نکته را به یاد داشته باشید که در صورتیکه فقط سطوح دسترسی اشتراکی در شبکه وجود داشته باشد بای بگوییم که رسما کاربران به منابعی که به اشتراک گذاشته شده اند دسترسی کامل دارند .

سطوح دسترسی در سطح فایل ها حتی زمانی که سیستم با یک سیستم عامل دیگر Boot شود و یا اینکه هارد دیسک سیستم را جدا کرده و در ماشین دیگری قرار بدهیم باز هم قابلیت های خود را دارند و امیت را برقرار می کنند . سطوح دسترسی اشتراکی دارای چنین قابلیت هایی نیستند و به سادگی قابل دور زدن هستند .

خوب با توجه به توضیحاتی که دادیم سطوح دسترسی اشتراکی بسیار ضعیفتر از سطوح دسترسی فایل و پوشه هستند ، در اینجا ممکن است یک سئوال برایمان پیش بیاید که به چه دلیل ما از سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Permissions استفاده میکنیم ؟ چرا وقتی چنین ضعف ها امنیتی بزرگی در یک ساختار وجود دارد ، باز هم ما از آن استفاده میکنیم ؟ پاسخ ساده است ، ما برای متصل شدن به پوشه ها در سطح شبکه به یک نقطه ورود یا Entry Point نیاز داریم که در اینجا Share Permission ها اینکار را برای ما انجام می دهند . در اینجا ما با استفاده از سطوح دسترسی فایل یا NTFS Permissions فایل های خود را امین سازی و سطوح دسترسی را برای آنها تعیین می کنیم ، مشاهده می کنید که ما بایستی بصورت ترکیبی از این دو نوع سطوح دسترسی استفاده کنیم .

همانطوری که می دانید در مقاله های قبلی یک پوشه اشتراکی به نام Data ایجاد کردیم و آنرا به اشتراک گذاشتیم . برای اینکه بتوانید سطوح دسترسی به این پوشه اشتراکی را تعیین کنید بایستی بر روی پوشه مورد نظر راست کلیک کرده و قسمت Properties را انتخاب کنید . حال به تب Sharing وارد شوید همانطوری که در تصویر الف مشاهده می کنید . همانطور که در تصویر می بینید یک دکمه به نام Permissions وجود دارد . شما با کلیک کردن بر روی این دکمه می توانید سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Level Permissions را تعیین کنید . 

ادامه نوشته

سطوح دسترسی اشتراک یا Share Level Permissions

در این مقاله و در ادامه مقاله قبلی که در خصوص اشتراک منابع در شبکه بود به سراغ بررسی تفاوت های بین سطوح دسترسی منابع اشتراک گذاشته شده یا Share Level Permissions و سطوح دسترسی فایل یا File Level Permissions می پردازیم . در مقاله قبلی به شما آموزش دادیم که چگونه یک پوشه را به اشتراک بگذارید و در حقیقت یک فایل سرور ایجاد کنید . در مقاله قبلی ما فقط این پوشه اشتراکی را ایجاد کردیم اما به آن دسترسی های مجاز را ندادیم ، یعنی الان پوشه ما برای همه قابل دسترسی است و همه می توانند از منابع موجود در پوشه ها استفاده کنند . در این مقاله به شما سطوح دسترسی متفاوتی که در این موارد وجود دارد را معرفی و در مهمترین مبحث تفاوت بین دو نوع سطح دسترسی در سطح پوشه های اشتراکی که به نام Share Level Permissions و در سطح فایل که File Level Permissions نام دارند می پردازیم .

ایمن سازی یک پوشه به اشتراک گذاشته شده

هدف اصلی از بوجود آوردن پوشه های اشتراکی ، قرار دادن این پوشه ها برای دسترسی افراد تحت شبکه می باشد ، اما شما باید به این موضوع هم توجه داشته باشید که افرادی که به این پوشه متصل می شوند تا چه اندازه بایستی سطح دسترسی به منابع داشته باشند ؟ برای مثال فرض کنید که معاونت نیروی انسانی شما یک فایل اکسل را در این پوشه قرار داده است که میزان حقوق و اضافه کاری ماهیانه همه پرسنل سازمان در آن قرار گرفته است . همه افرادی که در معاونت نیروی انسانی سازمان شما قرار دارند بایستی به این فایل دسترسی داشته باشند و بتوانند آن را تغییر و بروز رسانی کنند . افرادی که در معاونت مالی و بودجه سازمان شما قرار دارند نیز بایستی به این لیست برای پرداخت حق الزحمه کارکنان دسترسی داشته باشند اما نبایستی بتوانند این لیست را تغییر بدهند . با توجه به حساسیت موجود در بحث اطلاعاتی که در این فایل وجود دارد ، سایر افرادی که در سازمان قرار دارند نبایستی هیچگونه دسترسی به این فایل داشته باشند . خوب با این طرز تفکر امنیت به سراغ روش های پیاده سازی امنیت در این سطح از سازمان می رویم .

نکته بسیار بسیار مهمی که در خصوص پوشه های به اشتراک گذاشته شده بایستی بدانید این است که امنیت در این موارد در دو سطح متفاوت وجود دارد ، سطح اشتراک Share Level و سطح فایل File Level که هر کدام به نوبه خود دارای امکانات امنیتی ویژه ای هستند که بر حسب شرایط از یک یا هر دوی این سطوح امنیتی استفاده می شود .

سطوح امنیتی دسترسی اشتراکی یا Share Level Security مستقیما به نقطه به اشتراک گذاشته شده اشاره می کنند که شما ایجاد کرده اید . زمانی که کاربران از طریق شبکه به این پوشه های اشتراکی متصل می شوند اینگونه سطوح دسترسی اعمال می شود . در مقابل سطوح دسترسی فایل یا File Level Permissions دقیقا به فایل ها و پوشه هایی اشاره می کنند که درون این پوشه به اشتراک گذاشته شده قرار گرفته اند و با خود نقظه اشتراک یا پوشه Share شده کاری ندارند .

دلیل اینکه سطوح امنیتی در ویندوز در دو سطح مجزا تعیین شده است تا حدود زیادی به انقلابی که ویندوز ایجاد کرد باز می گردد. سیستم عامل ویندوز از دو نوع قالب بندی هارد دیسک یا بهتر بگوییم فایل سیستم به نام FAT و NTFS پشتیبانی می کند . سیستم فایل FAT از سیستم فایل های قدیمی محسوب می شود که از سال 1980 در سیستم عامل ها قرار گرفت و چندان دیدگاه امنیتی در این نوع فایل سیستم وجود نداشت . از طرفی دیگر NTFS فایل سیستمی است که کاملا با دیدگاه امنیتی ایجاد شد ، شما در درایوی که از NTFS استفاده میکند می توانید برای هر پوشه و یا فایل بصورت جداگانه سطوح دسترسی برای کاربران تعیین کنید و اینکار با فایل سیستم FAT قابل پیاده سازی نیست .

از آنجایی که FAT سطوح دسترسی در سطح فایل ها و پوشه ها را بر روی سیستم پشتیبانی نمی کرد ، مایکروسافت برای اینکه تا حدی بتواند این نقطه ضعف امنیتی را در منابع اشتراکی جبران کند سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Level Permissions را ایجاد کرد . امروزه بیشتر سیستم هایی که مشاهده می کنید از فایل سیستم NTFS استفاده می کنند و فایل سیستم FAT در حال انقضاء است . شما همچنان می توانید از قابلیت های سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Level Permissions استفاده کنید اما همیشه بهترین روش استفاده از سطوح دسترسی در سطح فایل یا File Level Security است که در NTFS وجود دارد .برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر در خصوص File System میتوانید به مقاله مهندس قرباوی در خصوص انواع فایل سیستم در این لینک مراجعه کنید.

خوب حتما این سئوال برای شما هم پیش می آید که چرا سطوح دسترسی فایل و پوشه بهتر از سطوح دسترسی اشتراکی هستند ؟ برای تازه کاران باید بگویم که سطوح دسترسی اشتراکی صرفا به کاربرانی اعمال می شود که از طریق شبکه به منابع به اشتراک گذاشته شده متصل می شوند . این خود میتواند مشکل ساز باشد زیرا ویندوز میتواند رد یک درایو از سیستم چندین پوشه اشتراکی داشته باشد اگر این نقاط اشتراکی در ویندوز زیاد شوند باعث ایجاد یک اصطکاک یا تداخل میشه که باعث میشه کاربران دسترسی های غیر مجازی رو بتونن به منابع سیستمی بصورت نا خواسته پیدا کنند.

نکته بعدی که باعث می شود سطوح دسترسی در سطح فایل و پوشه ها نسبت به سطوح دسترسی اشتراکی ترجیح داده بشوند این هست که اینگونه سطوح دسترسی صرفا زمانی اعمال می شود که کاربران از طریق منابع شبکه به پوشه دسترسی پیدا کنند ، و هنگامی که کاربر بصورت فیزیکی بر روی سرور و یا کامپیوتر به سیستم ورود کند هیچگونه محدودیتی در استفاده از منابع سیستمی نخواهد داشت. این نکته را به یاد داشته باشید که در صورتیکه فقط سطوح دسترسی اشتراکی در شبکه وجود داشته باشد بای بگوییم که رسما کاربران به منابعی که به اشتراک گذاشته شده اند دسترسی کامل دارند .

سطوح دسترسی در سطح فایل ها حتی زمانی که سیستم با یک سیستم عامل دیگر Boot شود و یا اینکه هارد دیسک سیستم را جدا کرده و در ماشین دیگری قرار بدهیم باز هم قابلیت های خود را دارند و امیت را برقرار می کنند . سطوح دسترسی اشتراکی دارای چنین قابلیت هایی نیستند و به سادگی قابل دور زدن هستند .

خوب با توجه به توضیحاتی که دادیم سطوح دسترسی اشتراکی بسیار ضعیفتر از سطوح دسترسی فایل و پوشه هستند ، در اینجا ممکن است یک سئوال برایمان پیش بیاید که به چه دلیل ما از سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Permissions استفاده میکنیم ؟ چرا وقتی چنین ضعف ها امنیتی بزرگی در یک ساختار وجود دارد ، باز هم ما از آن استفاده میکنیم ؟ پاسخ ساده است ، ما برای متصل شدن به پوشه ها در سطح شبکه به یک نقطه ورود یا Entry Point نیاز داریم که در اینجا Share Permission ها اینکار را برای ما انجام می دهند . در اینجا ما با استفاده از سطوح دسترسی فایل یا NTFS Permissions فایل های خود را امین سازی و سطوح دسترسی را برای آنها تعیین می کنیم ، مشاهده می کنید که ما بایستی بصورت ترکیبی از این دو نوع سطوح دسترسی استفاده کنیم .

همانطوری که می دانید در مقاله های قبلی یک پوشه اشتراکی به نام Data ایجاد کردیم و آنرا به اشتراک گذاشتیم . برای اینکه بتوانید سطوح دسترسی به این پوشه اشتراکی را تعیین کنید بایستی بر روی پوشه مورد نظر راست کلیک کرده و قسمت Properties را انتخاب کنید . حال به تب Sharing وارد شوید همانطوری که در تصویر الف مشاهده می کنید . همانطور که در تصویر می بینید یک دکمه به نام Permissions وجود دارد . شما با کلیک کردن بر روی این دکمه می توانید سطوح دسترسی اشتراکی یا Share Level Permissions را تعیین کنید . 

ادامه نوشته

انواع وسایل وتجهیزات شبکه

250 × 207 - 7tik.com

تجهیزات شبکه

جهیزات شبکه به مجموعه‌ای از ابزار و وسایلی گفته می‌شود که برای راه اندازی یک شبکه رایانه‌ای نیاز است.

تجهیزات شبکه به چند دسته تقسیم می‌شوند :

محتویات

• ۱ تجهیزات فعال
• ۲ تجهیزات غیر فعال
• ۳ پیوند به بیرون
  • ۳.۱ محصولات فعال
  • ۳.۲ محصولات غیر فعال

تجهیزات فعال

تجهیزات فعال (به انگلیسی: Active Products)‏ تجهیزاتی هستند که فعالیت الکترونیکی در درون آنها صورت می‌گیرد و اطلاعات وارد شده به انها بسته به شرایط برنامه ریزی شده برای دستگاه، پردازش و رد و بدل می‌گردد

انواع تجهیزات فعال عبارتند از:

• مسیر یاب router
• مودم
• دیواره‌های آتش سخت‌افزاری FIRE WALL ACCESORIES
• کارت شبکه
• سوئیچ
• اکسس پوینت
• مینی جیبیک

تجهیزات غیر فعال

تجهیزات غیر فعال (به انگلیسی: Passive Produscts)‏ تجهیزاتی هستند که قابل برنامه ریزی نبوده و نمی‌توانند تغییراتی روی اطلاعات و یا محتوای تبادل شده در شبکه داشته باشند. بخشی از تجهیزاتی هم که بمنظور نصب و پیکر بندی سخت‌افزاری شبکه (از قبیل کابل کشی و نصب دستگاه‌ها) استفاده می‌شود در این دسته جای می‌گیرند.

انواع تجهیزات غیر فعال عبارتند از:

• کابل
• پچ پنل
• پچ کورد
• فیبر نوری
• کیستون پریز
• سر سوکت
• رک
• نگهدارنده کابل

پیوند به بیرون

نام چند تولید کننده مطرح این محصولات در دنیا در زیر آمده‌است :

محصولات فعال

• سیسکو
• رد لاین
• ساندوین

محصولات غیر فعال

• امپ
• بلدن
• لتیس

انواع وسایل وتجهیزات شبکه

　در این بخش شما را از انواع تجهیزات مورداستفاده در یک شبکه کامپیوتری کامل و مجهز آشنا خواهیم کرد. این آموزش شما را با انواع وسایل مورد استفاده و کاربرد آن ها در شبکه رایانه ای آشنا می کند.

　

کارت شبکه　:

برای شناسایی هر کامپیوتر و در یک شبکه از عددی 32 بیتی به IP(Internrt Protocol) استفاده میشود همانطور که در هر کوچه خانه ها دارای پلاک منحصر به فرد می باشند هر کامپیوتر نیز در هر شبکه دارای یک IP خاص می باشد اما یک کامپیوتر برای اینکه بتواند IP دریافت کند و در شبکه قرار گیرد به سخت افزاری به نام کارت شبکه نیاز دارد کارت های شبکه به دو دسته کابلی و وایرلس تقسیم می شوند که هرکدام مزایا و معایبی دارند. کارت شبکه های وایرلس به 2 گروه اینترنال و اکسترنال ( قابل حمل) تفسیم می شوند.

ادامه نوشته

Higgs boson

The Higgs boson or Higgs particle is an elementary particle initially theorised in 1964,^[2][6] whose discovery was announced at CERN on 4 July 2012.^[7] The discovery has been called "monumental"^[8][9] because it appears to confirm the existence of the Higgs field,^[10][11] which is pivotal to the Standard Model and other theories within particle physics. It would explain why some fundamental particles have mass when the symmetries controlling their interactions should require them to be massless, and why the weak force has a much shorter range than the electromagnetic force. The discovery of a Higgs boson should allow physicists to finally validate the last untested area of the Standard Model's approach to fundamental particles and forces, guide other theories and discoveries in particle physics, and potentially lead to developments in "new" physics.^[12]

This unanswered question in fundamental physics is of such importance^[10][11] that it led to a search of more than 40 years for the Higgs boson and finally the construction of one of the world's most expensive and complex experimental facilities to date, the Large Hadron Collider,^[13] able to create Higgs bosons and other particles for observation and study. On 4 July 2012, it was announced that a previously unknown particle with a mass between 125 and 127 GeV/c² (134.2 and 136.3 amu) had been detected; physicists suspected at the time that it was the Higgs boson.^[14][9][15] By March 2013, the particle had been proven to behave, interact and decay in many of the ways predicted by the Standard Model, and was also tentatively confirmed to have positive parity and zero spin,^[1] two fundamental attributes of a Higgs boson. This appears to be the first elementary scalar particle discovered in nature.^[16] More data is needed to know if the discovered particle exactly matches the predictions of the Standard Model, or whether, as predicted by some theories, multiple Higgs bosons exist.^[3]

The Higgs boson is named after Peter Higgs, one of six physicists who, in 1964, proposed the mechanism that suggested the existence of such a particle. Although Higgs's name has come to be associated with this theory, several researchers between about 1960 and 1972 each independently developed different parts of it. In mainstream media the Higgs boson has often been called the "God particle", from a 1993 book on the topic; the nickname is strongly disliked by many physicists, including Higgs, who regard it as inappropriate sensationalism.^[17][18] In 2013 two of the original researchers, Peter Higgs and François Englert, were awarded the Nobel Prize in Physics for their work and prediction^[19] (Englert's co-researcher Robert Brout had died in 2011).

In the Standard Model, the Higgs particle is a boson with no spin, electric charge, or color charge. It is also very unstable, decaying into other particles almost immediately. It is a quantum excitation of one of the four components of the Higgs field. The latter constitutes a scalar field, with two neutral and two electrically charged components, and forms a complex doublet of the weak isospin SU(2) symmetry. The field has a "Mexican hat" shaped potential with nonzero strength everywhere (including otherwise empty space) which in its vacuum state breaks the weak isospin symmetry of the electroweak interaction. When this happens, three components of the Higgs field are "absorbed" by the SU(2) and U(1) gauge bosons (the "Higgs mechanism") to become the longitudinal components of the now-massive W and Z bosons of the weak force. The remaining electrically neutral component separately couples to other particles known as fermions (via Yukawa couplings), causing these to acquire mass as well. Some versions of the theory predict more than one kind of Higgs fields and bosons. Alternative "Higgsless" models would have been considered if the Higgs boson were not discovered.

ادامه نوشته

ping:

پهنای باند صرفا یكی از عناصر تاثیر گذار در سرعت یك شبكه است. تاخیر( Latency ) كه نشاندهنده میزان تاخیر در پردازش داده در شبكه است، یكی دیگر از عناصر مهم در ارزیابی كارآیی و سرعت یك شبكه است كه دارای ارتباطی نزدیك با پهنای باند میباشد. از لحاظ تئوری سقف پهنای باند ثابت است. پهنای باند واقعی متغیر بوده و میتواند عامل بروز تاخیر در یك شبكه گردد. وجود تاخیر زیاد در پردازش داده در شبكه و در یك محدوده زمانی كوتاه میتواند باعث بروز یك بحران در شبكه شده و پیامد آن پیشگیری از حركت داده بر روی محیط انتقال و كاهش استفاده موثر از پهنای باند باشد.
از ابزارهاي شبكهاي متعددي نظير ping و traceroute ميتوان به منظور اندازه گيري ميزان تاخير در يك شبكه استفاده نمود. برنامههاي فوق فاصله زماني بين ارسال يك بسته اطلاعاتي از مبداء به مقصد و برگشت آن را محاسبه مينمايند. به زمان فوق round-trip، گفته ميشود. round-tripتنها روش موجود به منظور تشخيص و يا بدست آوردن ميزان تاخير در يك شبكه نبوده و در اين رابطه ميتوان از برنامههاي متعددي استفاده نمود.
پهناي باند و تاخير دو عنصر تاثيرگذار در كارائي يك شبكه ميباشند. معمولا از واژه ( QoS Quality of Service)به منظور نشان دادن وضعيت كارآيي يك شبكه استفاده ميگردد كه در آن دو شاخص مهم پهناي باند و تاخير مورد توجه قرار ميگيرد.علت بالا یا پایین بودن مقدار عدد Ping در تستهای شما یکی این مورد می باشد.

پینگ» قسمتی از عهدنامه یا پروتکل (icmp internet control message protocol) است که برای رفع مشکلات شبکه های «tcp/ip» از آن استفاده می شود .
پینگ فرمان يا ابزاري است كه به شما مي گويد آيا رایانه مورد نظر شما فعال است يا خير . پینگ فرمانی است که «ديتاگرام» (datagram) به ميزبانی مشخص ارسال می کند. اگر اين ميزبان باصطلاح زنده و آنلاین است که يا جواب می دهد يا همان ديتاگرام را بر می گرداند. اگر ديتاگرام برگشتی با ديتاگرام ارسالی مشابه بود، پس ميزبان آنلاین است.
اين فرمان همچنين می تواند زماني را محاسبه كند كه طول مي كشد ديتاگرام به ميزبان برسد. البته این ممکن است در مواقعي خطرناك باشد؛ زيرا برخي اوقات پینگ كردن هاي متوالي باعث قفل كردن سامانه ميزبان ((crash مي شود. علت اين اتفاق اين است كه با فرمان پینگ رایانه مقصد يا ميزبان مقداري از حافظه خود را كنار مي گذارد تا به این شیوه جواب فرمان را بدهد . حالا اگر به طور متوالي ميزبانی را پینگ كنيد، زماني مي رسد كه تمام منابع حافظه ميزبان استفاده مي شود و سامانه آن يا «هنگ» مي كند يا «ری استارت» (restart ) مي شود . به همین دلیل اکثر isp ها این عمل را می بندند.تا کاربر قادر به انجام نباشد.
فرمان پینگ پارامترهاي زيادي دارد؛ با تايپ كردن فرمان پینگ خالي در خط فرمان «داس» در ويندوز، مي توانيد فهرست كاملي از آنها را ببينيد.

ادامه نوشته

- ping چيست ؟

دستوری است که مشخص می‌کند که آيا يک کامپيوتر خاص که ما ip يا domain آن را می‌دانيم، روشن و فعال (Active) هست يا نه. و اينکه اگر فعال باشد مدت زمان رسيدن بسته‌های tcp/ip از آن کامپيوتر به کامپيوتر ما چقدر است. کاربرد اين دستور به صورت زير است:

ping ip-or-domain که به جای ip-or-domain بايد شماره ip و يا domain آن(اگر داشته باشد) را می‌گذاريم.

مثلا ping sazin.com را در command prompt تايپ کردم و به نتايج زير رسيدم :

Pinging sazin.com [63.148.227.65] with 32 bytes of data: Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=1402ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=941ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=981ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105 Ping statistics for 63.148.227.65: Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 851ms, Maximum = 1402ms, Average = 1043ms اين نتايج نشان می‌دهد که sazin.com فعال است.

حالا به کامپيوتری با ip شماره 63.148.227.65 (که همان sazin.com است)، ping می‌کنم. نتايج همان است فقط با تغييراتی در سطر اول. (البته time که معنای مدت زمان رسيدن پکت را می‌دهد، با توجه به ترافيک شبکه، کم و زياد خواهد شد). برای ping کردن به اين ip ، دستور 63.148.227.65 ping را صادر می‌کنم :

Pinging 63.148.227.65 with 32 bytes of data: Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=861ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=852ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=881ms TTL=105 Ping statistics for 63.148.227.65: Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 851ms, Maximum = 881ms, Average = 861ms فرض کنيد که به يک ip که فعال نيست، ping کنيم:

Pinging 217.66.196.1 with 32 bytes of data: Request timed out.Request timed out.Request timed out.Request timed out. Ping statistics for 217.66.196.1: Packets: Sent = 4, Received = 0, Lost = 4 (100% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 0ms, Maximum = 0ms, Average = 0ms که نشان می‌دهد که آن ip در آن لحظه فعال نيست.

     البته تمام مطالبی که در بالا ذکر شد، در حالتی است که مستقيما به اينترنت وصل شده‌ايد و يا اگر از طريق شبکه محلی به اينترنت وصل هستيد، شبکه شما به درستی پيکربندی شده باشد. اصولا ping يکی از بهترين دستورات برای پيدا کردن ايراد در شبکه است.

ادامه نوشته

آدرس آی پی چیست؟

هر دستگاهي كه در اينترنت وجود دارد يا به آن متصل است يك شماره شناسايي منحصر به فرد دارد كه به آن آدرس IP يا شماره IP گفته مي شود.

IP چيزي مانند اين است: " 127. 55. 27. 216 " تركيبي از 4.3 ميليارد آدرس IP

همانطور كه در بالا ذكر شد آدرسهاي IP براي قابل فهم بودن افراد معمولاً به صورت دسيمال (ده دهي) بيان مي شوند كه با نقطه از يكديگر جدا شده اند. اما كامپيوتر ها با شكل باينري (دودويي) اعداد سروكار دارد و براي ارتباط با يكديگر آنرا در قالب صفر و يك بيان مي كنند مانند مثال زير:

11011000. 00011011. 00111101. 10001001

8تا              8تا             8تا             8تا

چهار عدد در يك آدرس IP اكت (به معناي هشتايي) ناميده مي شوند، چون هر عدد به تنهايي از 8 عدد باينري تشكيل شده است. با تركيب همه اعداد 32 عدد باينري خواهيم داشت. آدرس IP از اعداد 32 بيتي تشكيل شده است. كه هر كدام از 8 وضعيت مي تواند 0 يا 1 باشد. يعني براي هر هشتايي 2 به توان 8 تا، 256 عدد مخلتف را مي توان در نظر گرفت. پس هر عدد كه بين نقطه ها قرار مي گيرد مي تواند بين 0 ــ 255 باشد. با توجه به اين كه 4 عدد داريم كه با نقطه از هم جدا مي شوند مجموعاً 2 به توان 32 يا مجموعاً 4294967296 عدد منحصر به فرد خواهيم داشت.

در نتيجه در حدود 4.3 ميليارد عدد را مي توان براي آدرسهاي IP منحصر به فرد معين كرد البته با صرفنظر از تعدادي آدرس معين كه استفاده از آنها براي عموم محدود شده است. مثلاً آدرس IP به صورت 0. 0. 0. 0 براي شبكه default و آدرس 255. 255. 255. 255 براي broad cast رزرو شده اند.

تركيب اين اعداد فقط براي دادن يك شماره منحصر به فرد و شناسايي نيست بلكه براي ايجاد كلاسهايي است كه بتوان آنها را به يك شغل، دولت، منطقه خاص و غيره نسبت داد.

اعداد بين نقطه ها يا اكت ها (هشتايي) به دو قسمت تقسيم مي شوند. شبكه و هاست. اولين عدد بين نقطه ها مربوط به شبكه است. اين عدد براي شناسايي يك شبكه كه يك كامپيوتر به آن متصل است استفاده مي شود.

هاست (كه گاهي با نام Node شناخته مي شود) كامپيوتري كه واقعاً در شبكه وجود دارد مشخص مي كند. قسمت مربوط به هاست معمولاً آخرين عدد است.

5 كلاس IP به علاوه آدرسهاي خاص مشخص وجود دارد:

سه کلاسِ پایه‌ایِ مختلفِ نشانی‌دهیِ آی‌پی، برای شبکه‌های بزرگ، متوسط و کوچک وجود دارد. کلاس A برای شبکه‌های بزرگ، کلاس B برای شبکه‌های متوسط و کلاس C برای شبکه‌های کوچک است.

علاوه بر این سه کلاس، کلاس D برای پخش چندگانه، ارسال اطلاعات به گروهی از رایانه‌ها، و کلاس E برای کارهای جستجو وجود دارند. برای شرکت در پخش چندگانهٔ آی‌پی، مجموعه‌ای از رایانه‌های میزبان باید بر سر استفاده از آدرس پخش چندگانه، به طور مشترک توافق داشته باشند. پس از تشکیل گروه پخش چندگانه یک کپی از هر بستهٔ اطلاعاتی فرستاده شده به نشانی پخش چندگانه به هر رایانهٔ میزبان در مجموعه تحویل می‌گیرد.

بنابراین نخستین 4 بیت (از سمت چپ) آدرس IP کلاس آن را مشخص می‌کند. همچنین اگر نمایش نقطه‌دار را در نظر بگیریم از روی مقدار دهدهی بایت اول کلاس آن تشخیص داده می‌شود.

کلاس	طول بر حسب بیت	شروع	پایان	CIDR	subnet mask
Class A	0	0.0.0.0	127.255.255.255	/8	255.0.0.0
Class B	10	128.0.0.0	191.255.255.255	/16	255.255.0.0
Class C	110	192.0.0.0	223.255.255.255	/24	255.255.255.0
[[Class D [[multicast	1110	224.0.0.0	239.255.255.255	/4	Not Defined
[[Class E [[reserved	1111	240.0.0.0	255.255.255.255	/4	Not Defined

كلاس A: اين كلاس براي شبكه هاي خيلي بزرگ است. مانند يك كمپاني عظيم بين المللي كه داراي يك شبكه بزرگ است. آدرسهاي IP كه اعداد اول آنها (اولين اكت) از 1 تا 126 باشد قسمتي از اين شبكه هستند. سه عدد بعدي براي شناسايي Host به كار مي روند. اين بدان معناست كه 126 شبكه كلاس A وجود دارند كه هر كدام 16777214 هاست و مجموعاً 2 به توان 31 آدرس IP منحصر به فرد مي توان ساخت. اما نيمي از اين تعداد آدرس IP قابل دسترسي است. در شبكه هاي كلاس A اولين عدد باينري هميشه صفر است.

آدرس خود يا loopback: اين آدرس IP عبارتست از 127. 0. 0. 1 با اين آدرس IP يك كامپيوتر مي تواند پيغامي را براي خودش ارسال كند. اين آدرس معمولاً براي عيب يابي شبكه و تست كردن آن استفاده مي شود.

default network: يا شبكه پيش فرض كه آدرس IP آن 0. 0. 0. 0 است.

اصولاً در سامانهٔ آی‌پی‌دهی به مشترکان، آی‌پی‌ها به صورت تعدادی که توانی از عدد ۲ باشد (۲، ۴، ۸، ۱۶، ۳۲، ۶۴ و ۱۲۸) دسته‌بندی می‌شوند. لازم به ذکر است که در هر دستهٔ آی‌پی اختصاص داده شده به مشترک آی‌پی‌های اول و آخر بر اساس استاندارد معمولاً غیر قابل استفاده است و از باقیماندهٔ آی‌پی‌ها می‌توان در شبکهٔ محصورشده استفاده کرد. به عنوان مثال در یک کلاس هشت‌تایی، حداکثر شش نشانی آی‌پی قابل استفاده است.

ادامه نوشته

IP Address(Internet Protocol Address)

یک آدرس منطقی که برای مشخص کردن دستگاه در ارتباط بین شبکه ها تعیین میشود
از چهار رقم تشکیل شده است که با نقطه از هم جدا میشوند بطور مثال ۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰٫۲۰
هر عدد هشت بیت است که در مجموع میشود ۳۲ بیت ۳۲=۸*۴
اعداد بکاربرده شده دسیمال هستند و بین ۲۵۵-۰ می باشند

همانطور که گفته شد هر ip address از ۳۲ bit تشکیل شده است و هر ip از چهار بخش تشکیل شده است که به هر بخش octet نیز گفته میشود بطور مثال ۱۹۲ یک octet میباشد

• IP Address Classes

متخصصان شبکه با توجه به نیاز شبکه تصمیم به استاندارد سازی و ایجاد کلاسهای مختلف شبکه نموده اند که با توجه به نیاز هر شبکه باید از آن استفاده نمود
آدرسها در ۵ کلاس رده بندی میشوند و عدد اول هر آدرس نشان دهنده کلاس آن آدرس است

Class A1-126Class B128-191Class C192-223Class D224-239Class E240-254

مثلا ip 10.10.10.1 با توجه به اینکه رقم اول آن ۱۰ است نشان دهنده این اسنت که در کلاس A می باشد
ip 192.168.10.20 با توجه به اینکه رقم اول آن ۱۹۲ است نشان دهنده این است که در کلاس C می باشد

• Loop Back

اگر دقت کرده باشین عدد ۱۲۷ در کلاسهای فوق نبود به این دلیل است که این عدد برای چک کردن کارت شبکه مورد استفاده قرار میگیرد و اگر بخواهیم از صحت سالم بودن کارت شبکه اطمینان حاصل کنید میتوانید از این آدرس استفاده کنید
ping 127.0.0.1

کلاس A
شبکه های کلاس A برای شبکه هایی که تعداد شبکه هایشان کم ,ولیکن تعداد میزبانهایشان زیاد است و معمولا برای استفاده توسط انستیتوهای دولتی و آموزشی انتخاب میشوند مناسب هستند
در یک آدرس شبکه کلاس A ,بخش نخست آن نشان دهنده آدرس شبکه (network address) و سه بخش دیگر نیز نشاندهنده آدرس میزبان (host address) در شبکه است.بطور مثال IP 10.20.20.20 عدد ۱۰ به آدرس شبکه و عدد ۲۰٫۲۰٫۲۰ به آدرس میزبان تعلق دارد
در آدرس دهی کلاس A اولین بیت صفر میباشد

۰۱۱۱۱۱۱۱ = ۰ + ۶۴ + ۳۲+ ۱۶+ ۸+ ۴+ ۲+ ۱ = ۱۲۷

کلاس B
شبکه های کلاس B برای شبکه هایی که تعداد شبکه هایشان بین شبکه های بسیار بزرگ و بسیار کوچک است در نظر گرفته شده است
در یک آدرس شبکه کلاس B دو بخش نخست آن نشان دهنده آدرس شبکه و دو بخش دیگر نشاندهنده آدرس میزبان است
بطور مثال IP 172.16.10.10 عدد ۱۷۲٫۱۶ به آدرس شبکه تعلق دارد و عدد ۱۰٫۱۰ به آدرس میزبان تعلق دارد
ِدر آدرس دهی کلاس B دومین بیت صفر میباشد

۱۰۱۱۱۱۱۱ = ۱۲۸+ ۰+ ۳۲+ ۱۶+ ۸+ ۴+ ۲+ ۱ = ۱۹۱

کلاس C
شبکه های کلاس C برای شبکه هایی که تعداد شبکه های زیادی دارند اما میزبان کمتری دارند تدارک داده شده است
در یک آدرس شبکه کلاس C , سه بخش نخست آن نشان دهنده آدرس شبکه و بخش آخر به آدرس میزبان تعلق دارد
بطور مثال IP 192.168.10.20 عدد ۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰ به آدرس شبکه و ۲۰ به آدرس میزبان تعلق دارد
در آدرس دهی کلاس C , سومین بیت صفر میباشد

۱۱۰۱۱۱۱۱ = ۱۲۸ + ۶۴+ ۰+ ۱۶+ ۸+ ۴ + ۲+ ۱ = ۲۲۳

کلاس D
آدرس کلاس D برای Multicasting استفاده میشود
بدلیل اینکه این آدرس رزو شده است بهمین دلیل از بحث درباره آن خوداری میکنیم
در کلاس D چهارمین بیت صفر میباشد

۱۱۱۰۱۱۱۱= ۱۲۸+۶۴+۳۲+۰+۸+۴+۲+۱=۲۳۹

Multicasting
فرایند ارسال یک پیام,همزمان به بیش از یک مقصد در شبکه را گویند

کلاس E
آدرسهای کلاس E برای research and Development استفاده میشود

در هر کلاس دو نوع IP Address موجود میباشد

آدرس خصوصی Private address
آدرس عمومی public address

ادامه نوشته

درس IP چیست؟

آی پی یک شماره 32 بیتی یا 4 بایتی است که هنگام اتصال هر کامپیوتر به شبکه وب به آن اختصاص می یابد آدرس های سایتهای اینترنتی هم برای نمایش در صفحه مرورگر شما در آخر به یک شماره IP تبدیل می شوند مثلا شماره آی پی سایت گوگل  74.125.91.99 و شماره آی پی سایت یاهو 195.219.176.69 است (بعضی سایتها چندین سرور و چندین شماره IP دارن)

چگونه آی پی خودتان را به دست آورید؟

از منوی استارت Run  را انتخاب کرده و در آن عبارت cmd را نوشته و ok

اکنون در پنجره cmd دستور ipconfig را بنویسید

از اطلاعات نمایش داده شده آدرس آی پی خود را ببینید

 

پیدا کردن IP یک سایت

با استفاده از دستور Ping در محیط cmd می توان آدرس هر سایتی رو پیدا کرد دستور پینگ چهار بسته 32 بیتی را به سمت آدرس سایت می فرستد و همچنین آدرس آی پی سایت را نیز نمایش می دهد

مثلا برای یافتن IP سایت یاهو در cmd می نویسیم

ping yahoo.com

از اطلاعات نمایش داده شده آدرس آی پی سایت یاهو را ببینید

ادامه نوشته

مقاله ای در مورد DHCP

اکثر کاربران اینترنت با واژه IP آشنایی دارند.IP یک عدد 32 بیتی است که به صورت ۸ بیت ۸ بیت با یک نقطه از یکدیگر مجزا میشوند و هر یک از آنها معرف یک کامپیوتر در اینترنت است. به عبارت دیگر آدرس هر کامپیوتر در اینترنت با IP مشخص میشود. آیا تا به حال از خود سئوال کرده اید که فرایند تعیین IP برای سیستم شما در یک شبکه یا اینترنت چیست؟



DHCP Service :

DHCP مخفف عبارت Dynamic Host Configuration Protocol است که با نصب این سرویس بر روی یک Server میتوانیم در ان یک Range IP تعریف نموده و از ان بخواهیم تا به Client هایی که IP انها به صورت اتوماتیک تنظیم شده است IP اختصاص دهد.(تمامی کاربران اینترنت به صورت اتوماتیک IP دریافت میکنند.)

چگونگی کارکرد یک DHCP:
زمانیکه یک کاربر کامپیوتر خود را راه اندازی می کند سیستم عامل آن بعد از بالا آمدن در خواستIP میکند. بعد از آن 4 مرحله انجام میگیرد:

1-DHCP Discover
در این مرحله Client درخواست خود را جهت دریافتIP در شبکه Broadcast میکند. به آدرس 255.255.255.255 ارسال میکند و IP خود او نیز 0.0.0.0 در نظر میگیرد.

2-DHCP Offer
در این مرحله تمام DHCP Server هائیکه Broadcast انجام شده در مرحله اول را دریافت میکنند از Range IP تعریف شده بر روی خود یک IP انتخاب نموده و به همراه مدت زمانی که قرار است آنIP را در اختیار Client قرار دهد و آنرا به شکل زیر ارسال میکند.




Source IP=IP of DHCP Server
Destination MAC Address=Client Destination IP=255.255.255.255

3-DHCP Request
Client درخواست کننده پس از دریافت DHCP Offer ها اولین DHCP Offer را انتخاب نموده و آنرا توسط یک Packet در شبکه Broadcast میکند و در آن Packet آدرسDHCP Server که Offer او قبول شده است مشخص مینماید.

4- DHCP Ack,DHCP Nack
پس از آنکه Client به DHCP Server که Offer اوقبول شده DHCP Request را فرستاد در صورتیکه هنوز IP که Offer شده در Range او وجود داشته باشد و توسط Admin حذف نشده باشد DHCP Server تایید خود را مبنی بر اختصاص IP به Client اعلام میکند. ولی اگر IP توسط Admin از Range مربوطه حذف شده باشد DHCP به Client درخواست کننده پیغامDHCP Nack را ارسال میکند و Client مجبور میشود که تمام مراحل را دوباره طی کند.


اگر DHCP در شبکه موجود نباشد:
Client پس از ارسال DHCP Discover یک ثانیه منتظر جواب می ایستد اگر جوابی دریافت نکرد 3بار دیگر به فاصله زمانی 9 و 13 و 16 ثانیه دوباره Broadcast میکند اگر باز هم جوابی نگرفت هر 5 دقیقه یک بار به کار خود ادامه میدهد.

(APIPA (Automatic Private IP Addressing :
Client های 98 و 2000 اگر DHCP را پیدا نکنند به هر دلیلی به صورت اتوماتیک از رنج 169.254.x.y یک IP انتخاب میکنند. در ضمن قبل از استفاده از آن آنرا Broadcast میکنند تا احیانا Client دیگری در حال استفاده از آن IP نباشد. با این حال هر 5 دقیقه یک بار به تلاش خود مبنی بر گرفتن IP از DHCP ادامه میدهد.

دستور ipconfig:
با استفاده از این دستور که در Command Prompt اجرا میشود میتوان تنظیمات IP را مشاهده کنیم.برای گرفتن IP از DHCP باید دستور IPCONFIG/RENEW را درCMD وارد کنیم و برای ازاد کردن IP دستور IPCONFIG/RELEASE را در همان CMD وارد میکنیم.

IP reservation:
در صورت نیاز میتوان برای کامپیوتر ها و مخصوصا Network Printer ها IP رزرو نمود تا هر بار که آنها درخواست IP نمودند آن IP های رزرو شده به آنها اختصاص داده شود برای این کار دانستنMAC Address کارت شبکه مورد نیاز است.

Lease Time:
به مدت زمانی که یک IP به یک Client اختصاص داده میشود Lease Time میگویند که به صورت پیش فرض 8 روز است.

آسیب‌پذیری آلودگی HTTP Cache در نرم‌افزارهای Control و WinRoute Firewall محصولات Kerio

یک مورد آسیب‌پذیری در نرم‌افزارهای Kerio Control و Kerio WinRoute Firewall گزارش شده است که می‌تواند توسط نفوذگران جهت آلوده‌سازی HTTP cache مورد سوء‌استفاده قرار گیرد.
این آسیب‌پذیری به واسطه یک خطای نامشخص در هنگام پردازش داده‌های HTTP ارسالی به یک اتصال TCP غیرHTTP رخ می‌هد و می‌تواند با ذخیره داده دلخواه در HTTP cache که بعداً به عنوان محتوای مجاز ارسال می‌شود مورد سوء‌استفاده قرار گیرد.
سوء‌استفاده موفقیت‌آمیز نیازمند فعال بودن HTTP cache است که در حالت پیش‌فرض غیر فعال است.
وجود آسیب‌پذیری در تمامی نسخه‌های قبل از Kerio Control 7.1.0 Patch 1 گزارش شده است.

آشنایی و نصب Kerio WinRoute Firewall

سیستم قدیمی خود را فایروال کنید!
استفاده بهینه از ابزارهای موجود، پارامتری بسیار مهم و کلیدی در مدیریت یک مجموعه است. فرض کنید از شما هم به عنوان یک مدیرشبکه، همین انتظار در قبال سازمان و یا مجموعهای که در آن کار میکنید وجود داشته باشد. اگر نیاز به فایروالی قوی دارید و سیستمی نسبتاً قدیمی هم در مجموعه وجود دارد که نیازی به آن نیست، میتوانید این سیستم را تبدیل به فایروالی قوی و مقتدر کنید! برای این منظور سراغ فایروال Kerio WinRoute میرویم. در قسمت اول تنظیمات اولیه را بررسی خواهیم کرد و در قسمت بعدی نیز با تنظیمات پیشرفته آن آشنا خواهیم شد.

به چه سیستم سختافزاری نیاز دارید؟
بله، به همین سادگی میتوان از ابزارهای موجود استفاده بهینه برد؛ هر چند باید در نظر داشته باشید که سیستم موردنظر باید استانداردهای اولیه و حداقلی را داشته باشد (حداقل پنتیوم 4 با 512 مگابایت حافظه اصلی). البته مشخصات این سیستم به بار ترافیکی که قرار است در سرویسدهی به شبکه به کار گیرد بستگی خواهد داشت. اما حداقل نکتهای که مطمئناً به آن نیاز خواهید داشت وجود دو کارت شبکه روی آن است. یک کارت شبکه باید به شبکه داخلی (LAN) و کارت شبکه دیگر باید به ابزاری که اینترنت مجموعه را تامین میکند (مانند مودم ADSL، روتری دیگر و یا ...) متصل باشد.

نصب فایروال
پس از آن که سیستم موردنظر را انتخاب کردید، سیدی قابل بوت کریو را درون سیدیرام آن سیستم قرار داده و با آن کامپیوتر را بوت کنید. پس از این کار صفحه اول نرمافزار نمایان خواهد شد. اکنون نوع زبان را تعیین کرده و با فشردن کلید F8 شرایط این برنامه را پذیرفته و مراحل نصب را آغاز کنید.

نکته: با نصب این برنامه روی سیستم، هارددیسک موجود آن به طور کامل پاک خواهد شد و یک سیستمعامل مبتنی بر لینوکس که مخصوص اجرای برنامه است روی آن قرار خواهد گرفت. از این رو، قبل از ادامه مراحل نصب، از عدم نیاز به فایلهای موجود در سیستم مطمئن شوید.در صفحه Ready to Install با تایپ عددی (که خود برنامه به شما اعلام خواهد کرد!) تایید کنید که اطلاعات موجود در هارددیسک کاملاً پاک شود. پس از انجام این مراحل، کپی اطلاعات آغاز خواهد شد و پس از پایان نصب و راه اندازی مجدد سیستم، عملاً فایروال به مدار شبکه متصل میشود.

تنظیمات اولیه
پس از اتمام مراحل نصب و راهاندازی مجدد، صفحهای مانند شکل 1 ظاهر خواهد شد (Local/Administrative …) که در آنجا باید برای کارتهای شبکه سیستم، یک آدرس آیپی مشخص کنید. برای انجام این کار دو روش وجود دارد:
ابتدا این که با انتخاب گزینه Assign IP address dynamically… مشخص کنید که آدرس آیپی از طریق سرور DHCP تخصیص داده شود و یا با انتخاب گزینه
 Assign Static … این آدرس را بصورت دستی وارد کنید. در صفحه بعدی نیز کلمه عبور برای ورود به کنسول مدیریت برنامه را تعیین کنید.

شکل 1

در آخرین گام باید زمان و تاریخ سیستم را هم مشخص نمایید. سپس با زدن Enter سرویس فایروال اجرا خواهد شد.

ورود به صفحه تنظیمات
پس از راهاندازی کامل فایروال، زمان آن میرسد که وارد صفحه تنظیماتی آن شوید. برای انجام این کار دو راه وجود دارد: اول آن که با آدرس آیپی و شماره پورت مخصوص (از طریق مرورگر اینترنتی) این کار را انجام دهید و دوم آن که توسط نرم‌افزار Administration Console تنظیمات مورد نیاز را اعمال کنید.
توجه داشته باشید که در روش اول امکانات کمتری در اختیارتان قرار خواهد گرفت. اما در صورت استفاده از نرمافزار کنسولی، قادر خواهید بود تنظیمات پیشرفتهتری را روی فایروال انجام دهید. با توجه به آن که در این قسمت نمیخواهیم وارد مقولههای پیشرفته شویم، ادامه کار با همان روش اول پی خواهیم گرفت و در قسمت دوم این مقاله کنسول مدیریتی را بررسی خواهیم کرد.
اکنون همان طور که در شکل 2 ملاحظه میکنید آدرس آیپی و شماره پورت مورد نیاز برای ورود به صفحه تنظیمات در اختیار شما قرار خواهد گرفت و با وارد کردن آنها به صفحه مورد نظر خواهید رفت. پس از ورود، با صفحهای مانند شکل 3 مواجه خواهید شد. همانطور که ملاحظه میکنید در اینجا قسمتهای گوناگونی وجود دارد که در ادامه به آنها و نحوه تنظیم کردنشان خواهیم پرداخت.

ادامه نوشته

همه چیز درباره DNS

DNS

DNS مسئوليت حل مشکل اسامی کامپيوترها ( ترجمه نام به آدرس ) در يک شبکه و مسائل مرتبط با برنامه های Winsock را بر عهده دارد. بمنظور شناخت برخی از مفاهيم کليدی و اساسی DNS ، لازم است که سيستم فوق را با سيستم ديگر نامگذاری در شبکه های مايکروسافت(NetBIOS ) مقايسه نمائيم .
قبل از عرضه ويندوز 2000 تمامی شبکه های مايکروسافت از مدل NetBIOS برای نامگذاری ماشين ها و سرويس ها ی موجود بر روی شبکه استفاده می کردند. NetBIOS در سال 1983 به سفارش شرکت IBM طراحی گرديد. پروتکل فوق در ابتدا بعنوان پروتکلی در سطح لايه " حمل " ايفای وظيفه می کرد.در ادامه مجموعه دستورات NetBIOS بعنوان يک اينترفيس مربوط به لايه Session نيز مطرح تا از اين طريق امکان ارتباط با ساير پروتکل ها نيز فراهم گردد. NetBEUI مهمترين و رايج ترين نسخه پياده سازی شده در اين زمينه است . NetBIOS برای شيکه های کوچک محلی با يک سگمنت طراحی شده است . پروتکل فوق بصورت Broadcast Base است . سرويس گيرندگان NetBIOS می توانند ساير سرويس گيرندگان موجود در شبکه را از طريق ارسال پيامهای Broadcast بمنظور شناخت و آگاهی از آدرس سخت افزاری کامپيوترهای مقصد پيدا نمايند. شکل زير نحوه عملکرد پروتکل فوق در يک شبکه و آگاهی از آدرس سخت افزاری يک کامپيوتر را نشان می دهد. کامپيوتر ds2000 قصد ارسال اطلاعات به کامپيوتری با نام Exeter را  دارد. يک پيام Broadcast برای تمامی کامپيوترهای موجود در سگمنت ارسال خواهد شد. تمامی کامپيوترهای موجود در سگمنت مکلف به بررسی پيام می باشند. کامپيوتر Exeter پس از دريافت پيام ،آدرس MAC خود را برای کامپيوتر ds2000 ارسال می نمايد.

همانگونه که اشاره گرديد استفاده از پروتکل فوق برای برطرف مشکل اسامی ( ترجمه نام يک کامپيوتر به آدرس فيزيکی و سخت افزاری ) صرفا" برای شبکه های محلی با ابعاد کوچک توصيه شده و در شبکه های بزرگ نظير شبکه های اترنت با ماهيت Broadcast Based با مشکلات عديده ای مواجه خواهيم شد.در ادامه به برخی از اين مشکلات اشاره شده است .
● بموازات افزايش تعداد کامپيوترهای موجود در شبکه ترافيک انتشار بسته های اطلاعاتی بشدت افزايش خواهد يافت .
● پروتکل های مبتنی بر NetBIOS ( نظير NetBEUI) دارای مکانيزمهای لازم برای روتينگ نبوده و دستورالعمل های مربوط به روتينگ در مشخصه فريم بسته های اطلاعاتی NetBIOS تعريف نشده است .
● در صورتيکه امکانی فراهم گردد که قابليت روتينگ به پيامهای NetBIOS داده شود ( نظير Overlay نمودن NetBIOS بر روی پروتکل ديگر با قابليت روتينگ ، روترها بصورت پيش فرض بسته های NetBIOS را منتشر نخواهند کرد.
ماهيت BroadCast بودن پروتکل NetBIOS يکی از دو فاکتور مهم در رابطه با محدوديت های پروتکل فوق خصوصا" در شبکه های بزرگ است . فاکتور دوم ، ساختار در نظر گرفته شده برای نحوه نامگذاری است . ساختار نامگذاری در پروتکل فوق بصورت مسطح (Flat) است .

ادامه نوشته

firewall

يك فايروال از شبكه شما در برابر ترافيك ناخواسته و همچنين نفوذ ديگران به كامپيوتر شما حفاظت مي كند. توابع اوليه يك فايروال به اين صورت هستند كه اجازه مي دهند ترافيك خوب عبور كند و ترافيك بد را مسدود مي كنند! مهمترين قسمت يك فايروال ويژگي كنترل دستيابي آن است كه بين ترافيك خوب و بد تمايز قائل مي شود.

وقتي آن را نصب مي كنيد فايروال بين كامپيوتر شما و اينترنت قرار مي گيرد. فايروال به شما اجازه مي دهد صفحات وب را ببينيد و به آنها دسترسي داشته باشيد، فايل download كنيد، چت كنيد و ... . در حاليكه مطمئن هستيد افراد ديگري كه در اينترنت مشغول هستند نمي توانند به كامپيوتر شما دست درازي كنند. بعضي از فايروالها نرم افزارهايي هستند كه روي كامپيوتر اجرا مي شوند اما فايروالهاي ديگر به صورت سخت افزاري ساخته شده اند و كل شبكه را از حمله مصون مي كنند.

هر كسي كه از اينترنت استفاده مي كند بايد از بعضي از انواع فايروالها استفاده كند. برنامه هايي هستند كه مي توانند از اينترنت download شوند اين برنامه ها مي توانند تعداد زيادي آدرسهاي IP آسيب پذير براي نفوذ را پيدا مي كنند اين برنامه ها به راحتي download شده و اجرا مي شوند و براي سوء استفاده يا مشكل دار كردن كامپيوتر شما از طريق اين برنامه ها احتياجي به دانش شبكه نيست معمولاً همه انواع فايروالها از شما در برابر اين حملات حفاظت مي كنند.


فايروالهاي نرم افزاري

فايروالهاي نرم افزاري برنامه هايي هستند كه خود را بين درايو كارت شبكه (يا مودم) و كامپيوتر شما قرار مي دهند. آنها حملات را قبل از اينكه حتي سيستم شما آن را تأييد كند قطع مي كنند. تعداد زيادي فايروالهاي مجاني از اين نوع روي اينترنت وجود دارند. در اين در اينجا چند لينك براي download فايروال وجود دارد.



فايروال NAT ساده

فايروالهايي كه براي broadband router ها ساخته شده اند و نرم افزارهايي مانند Microsoft ICS فايروالهاي بسيار ساده اي هستند. و اين فايروالها شبكه را با جلوگيري از ارتباط مستقيم هر كامپيوتر با كامپيوترهاي ديگر شبكه محافظت مي كنند. اين نوع فايروالها تقريباً هر نوع هكري را متوقف مي كنند. هكرهاي حرفه اي ممكن است بتوانند از اين فايروالها عبور كننداما تعداد چنين اشخاصي كم و احتمال آن ضعيف است.



فايروالهاي با ويژگي stateful packet inspection

نسل جديد فايروالهاي خانگي stateful packet inspection ناميده مي شوند. اين يك شكل پيشرفته از فايروال است كه هر پاكت اطلاعاتي را كه از فايروال عبور مي كند بازرسي مي كند. فايروال هر پاكت اطلاعاتي را براي رديابي هر نوعي از هك اسكن مي كند.بيشتر افراد هرگز با اين نوع حمله ها روبرو نمي شوند اما نواحي در اينترنت وجود دارند كه بيشتر مورد حمله هكرهاي حرفه اي واقع مي شوند.

ادامه نوشته