تاریخچه پیدایش شبکه های کامپیوتری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

تاریخچه پیدایش شبکه های کامپیوتری

 

در سال 1957 نخستين ماهواره يعني اسپوتنيك توسط اتحاد جماهير شوروي سابق به فضا پرتاب شد. در همين دوران رقابت سختي از نظر تسليحاتي بين دو ابر قدرت آن زمان جريان داشت و دنيا در دوران جنگ سرد به‌سر مي برد. وزارت دفاع آمريكا ‌‌در واكنش به اين اقدام رقيب نظامي خود، آژانس پروژه هاي تحقيقاتي پيشرفته يا آرپا‌‌‌‌ (ARPA) را تأسيس كرد.

يكي از پروژه هاي مهم اين آژانس تأمين ارتباطات در زمان جنگ جهاني احتمالي تعريف شده بود. در همين سال‌ها در مراكز تحقيقاتي غيرنظامي كه در امتداد دانشگاه‌ها بودند، تلاش براي اتصال كامپيوترها به يكديگر در جريان بود. در آن زمان كامپيوترها‌‌ي Mainframe از طريق ترمينال‌ها به كاربران سرويس مي‌دادند.

در اثر اهميت يافتن اين موضوع آژانس آرپا‌‌ ‌‌(ARPA) منابع مالي پروژه اتصال دو كامپيوتر از راه دور به يكديگر را در دانشگاه‌‌ MIT بر عهده گرفت. در اواخر سال 1960 اولين شبكه كامپيوتري بين چهار كامپيوتر كه دو تاي آنها در MIT، يكي در دانشگاه كاليفرنيا و ديگري در مركز تحقيقاتي استنفورد قرار داشتند، راه‌اندازي شد. اين شبكه آرپانت‌‌
‌‌(ARPAnet) نامگذاري شد. در سال 1965 نخستين ارتباط راه دور بين دانشگاه MIT و يك مركز ديگر نيز بر قرار گرديد.

در سال 1970 شركت معتبر زيراكس، يك مركز تحقيقاتي در پالوآلتو تأسيس كرد. اين مركز در طول سال‌ها مهمترين فناوري‌هاي مرتبط با كامپيوتر را معرفي كرده است و از اين نظر به يك مركز تحقيقاتي افسانه اي بدل گشته است. اين مركز تحقيقاتي كه پارك ‌‌‌(PARC) نيز ناميده مي شود، به تحقيقات در زمينه شبكه‌هاي كامپيوتري پيوست. تا اين سال‌ها شبكه آرپانت‌‌ به امور نظامي اختصاص داشت، اما در سال 1972 به عموم معرفي شد. در اين سال شبكه آرپانت مراكز كامپيوتري بسياري از دانشگاه ها و مراكز تحقيقاتي را به هم متصل كرده بود. در سال 1972 نخستين نامه الكترونيكي از طريق شبكه منتقل گرديد.

در اين سال‌ها گروهی غيرانتفاعي به‌نام‌‌ MERIT كه چندين دانشگاه بنيان‌گذار آن بودند، مشغول توسعه روش‌هاي اتصال كاربران ترمينال‌ها به كامپيوتر مركزي يا ميزبان بود. مهندسان پروژه MERIT در تلاش براي ايجاد ارتباط بين كامپيوترها، مجبور شدند تجهيزات لازم را خود طراحي كنند. آنان با طراحي تجهيزات واسطه براي ميني‌كامپيوتر DECPDP-11 نخستين بستر اصلي يا‌‌ Backbone شبكه‌هاي كامپيوتري را ساختند. تا سال‌ها نمونه‌هاي اصلاح شده اين كامپيوتر با نام PCP يا‌ Primary Communications Processor نقش ميزبان را در شبكه‌ها ايفا مي كرد.

نخستين شبكه از اين نوع كه چندين ايالت را به هم متصل مي كرد‌‌ Michnet نام داشت.

در سال 1973 موضوع رساله دكتراي آقاي باب مت‌كالف‌‌ ‌‌(Bob Metcalfe) درباره مفهوم اترنت در مركز پارك مورد آزمايش قرار گرفت. با تثبيت اترنت تعداد شبكه هاي كامپيوتري رو افزايش گذاشت.

روش اتصال كاربران به كامپيوتر ميزبان در آن زمان به اين صورت بود كه يك نرم افزار خاص بر روي كامپيوتر مركزي اجرا مي‌شد و ارتباط كاربران را برقرار مي كرد. اما در سال 1976 نرم‌افزار جديدي به‌نام Hermes عرضه شد كه براي نخستين بار به كاربران اجازه مي‌داد تا از طريق يك ترمينال به‌صورت تعاملي مستقيماً به سيستم‌ MERIT متصل شوند. اين، نخستين باري بود كه كاربران مي‌توانستند در هنگام برقراري ارتباط از خود بپرسند: <كدام ميزبان؟>
از وقايع مهم تاريخچه شبكه‌هاي كامپيوتري، ابداع روش سوئيچينگ بسته‌اي يا Packet Switching است.

قبل از معرفي شدن اين روش از سوئيچينگ مداري يا‌‌ Circuit Switching براي تعيين مسير ارتباطي استفاده مي شد. اما در سال 1974 با پيدايش پروتكل ارتباطي‌‌ TCP/IP از مفهوم Packet Switching استفاده گسترده‌تري شد‌. اين پروتكل در سال 1982 جايگزين پروتكل NCP شد و به پروتكل استاندارد براي آرپانت تبديل گشت. در همين زمان يك شاخه فرعي بنام ‌‌ MILnet در آرپانت، همچنان از پروتكل قبلي پشتيباني مي‌كرد و به ارائه خدمات نظامي مي پرداخت. با اين تغيير و تحول، شبكه‌هاي زيادي به بخش تحقيقاتي اين شبكه متصل شدند و آرپانت به اينترنت تبديل گشت. در اين سال‌ها حجم ارتباطات شبكه‌اي افزايش يافت و مفهوم ترافيك شبكه مطرح شد.

مسيريابي در اين شبكه به‌كمك آدرس‌هاي IP به‌صورت 32 بيتي انجام مي‌گرفته است. هشت بيت اول آدرس‌‌ IP به شبكه‌هاي محلي تخصيص داده شده بود كه به سرعت مشخص گشت تناسبي با نرخ رشد شبكه‌ها ندارد و بايد در آن تجديد نظر شود. مفهوم شبكه‌هاي LAN و شبكه‌هاي‌‌ WAN در سالهای دهه 70 ميلاادي از يكديگر تفكيك شدند.

در آدرس‌دهي 32 بيتي اوليه، بقيه 24 بيت آدرس به ميزبان در شبكه اشاره مي كرد.

در سال‌‌ ‌‌1983‌‌ ‌‌سيستم نامگذاري دامنه‌ها‌ ‌‌‌(Domain Name System) به‌وجود آمد و اولين‌‌ سرويس‌دهنده نامگذاري(‌Name server) راه‌اندازي شد و استفاده از نام به‌جاي آدرس‌هاي عددي معرفي شد. در اين سال تعداد ميزبان‌هاي اينترنت از مرز‌‌ ‌ده هزار عدد فراتر رفته بود.

Dns چیست و چگونه کار میکند

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

Dns چیست و چگونه کار میکند

 

وقتی برای چند دقیقه در اینترنت جستجو می‌کنید، چندین بار بدون اینکه بدانید از سرور نام‌های دامنه یا DNS: DomainNameServer استفاده می‌کنید

DNS بزرگترین بانک اطلاعاتی جهان است و بدون آن کار اینترنت تا حدودی مختل می‌شود. آدرس‌هایی مثل www.website.com برای کامپیوتر شما و اینترنت غیر قابل درک است! هر آدرسی به این صورت دارای یک آدرس IP است. IP آدرسی است که برای کامپیوتر و اینترنت قابل درک است و یک آدرس 32بیتی 4 قسمتی است. در زیر نمونه‌ای از آدرس IP را مشاهده می‌کنید:

42 . 251 . 42 .70

هر چهار رقم هشتایی یا Octet نام دارد. چون هر کدام مقداری بین 0 تا 256(8^2) می‌تواند داشته باشد. هر کامپیوتری که در اینترنت است دارای یک آدرس IP مخصوص است. سرورها دارای آدرسIP ثابت هستند ولی کامپیوتر‌هایی که به ISP متصل می‌شوند هر بار یک آدرس جدید از ISP دریافت می‌کنند.

در ویندوزXP می‌توانید آدرس IP کامپیوترتان را در قسمت Run با تایپ IPCONFIG ببینید.

همان طور که گفتیم کامپیوتر شما تنها آدرس‌های IP را می‌شناسد و اگر به جای آدرس سایت IP آن را بنویسید فرقی نمی‌کند.

در کل انسان‌ها در حفظ کردن شماره‌ها و عددها مهارتی ندارند و حفظ کردن آدرس سایت‌ها به جای آدرس IP آن‌ها برای ما آسان‌تر است.

قسمت اول نام دامنه مثل www یا mail در mail.website.com نام یک قسمت از سرور را مشخص می‌کند. هر قسمت از نام یک دامنه در همان سرور باید یکتا باشد و هر دامنه نیز باید یکتا باشد. برای مثال نمی‌توانیم دو website در com‌. داشته باشیم و نمی‌توانیم دو mail در website.com داشته باشیم. شرکتی به نام NetworkSolutions مسئول ثبت دامنه‌ها است. نام تمام دامنه‌ها در ليستي به نام whois listموجود است.

هر دامنه‌ای دارای یک سرور نام‌های دامنه (DNS) در جایی است. تمام این سرور‌ها روی هم DNS را تشکیل می‌دهند ولی تماماً به صورت یک بانک اطلاعاتی واحد رفتار می‌کنند.

DNSها همواره دو کار را انجام می‌دهند:

• در خواست‌های کامپیوتر‌ها و کاربران برای ترجمه آدرس‌ها به IP را پاسخ می‌دهند.
• درخواست‌های DNSهای دیگر برای ترجمه آدرس‌ها را پاسخ می‌دهند.

هنگامی که یکی از این نوع درخواست‌ها به DNS می‌رسد یکی از چهار کار زیر را انجام می‌دهد:

• اگر IP مورد نظر را داشته باشد به درخواست جواب مي‌دهد
• اگر آن آدرس را نداشته باشد با DNSهاي ديگر ارتباط برقرار مي‌كند تا IP مورد نظر را بدست آورد
• ممكن است بگويد «من این آدرس را نمی‌شناسم ولی نام آدرس DNS را به شما می‌دهم که ممکن است این آدرس را بشناسد»
• می‌تواند پیغام خطای را بدهد و بگوید که آدرس غیر معتبر است و وجود ندارد.

هنگامی که آدرسی را در جستجوگر اینترنت خود وارد می‌کنید اولین قدم دریافت IP آدرس دامنه است تا بتواند سایت مورد نظر را درخواست کند. برای اینکار باید IP را از DNS دریافت کند.

وقتی به ISP خود متصل می‌شوید، DNS مورد نظر از طرف ISP مشخص می‌شود. در Run IPCONFIG را تایپ کنید تا DNS خود را ببینید. هر برنامه‌ای که نیاز به دریافت IP و ارسال آن به سرور دارد IP مورد نیاز را از DNS مشخص شده اینترنت شما دریافت می‌کند.

هنگام پاسخ دادن به درخواست؛ اگر IP مورد نظر در DNS وجود نداشته باشد ولی قبل از شما کسی همان IP را درخواست کرده باشد، DNS دیگر نیازی به فرستادن در خواست به باقی سرور نام‌های دامنه ندارد و درخواست‌های تکراری را ذخیره یا Cache می‌کند.

بیایید به یک مثال واقعی از کار DNS بپردازیم. وقتی در جستجوگر اینترنت خود www.website.com را تایپ می‌کنید؛ ابتدا سرور نام دامنه (DNS) شما از DNS دامنه‌های COM. سوال می‌کند که www.website.com را می‌شناسد یا نه.

سرور COM. این آدرس را می‌شناسد پس آدرس DNS مخصوص www.website.com را به DNS شما می‌دهد. سپس DNS شما یه DNS مخصوص www.website.com متصل می‌شود و IP مورد نظر را دریافت می‌کند و آن را به جستجوگر شما می‌دهد تا جستجوگر شما به آن سرور متصل شود.

هر کدام از این DNSها دارای چندین DNS جایگزین هستند تا در صورت بروز مشکل در یکی از آن‌ها کار باقی آن‌ها مختل نشود و شما بتوانید همچنان سایت مورد نظرتان را جستجو و دریافت کنید. کار دیگری که DNSها انجام می‌دهند ذخیره (Cache) کردن تمام درخواست‌ها و پاسخ‌هاست. به این ترتیب بعد از تعداد زیادی جستجو و درخواست دادن و گرفتن IPها، کار DNS سریع‌تر می‌شود و دیگر نیازی به مشغول کردن DNSهای دیگر ندارد.

این ذخیره (Cache) برای همیشه باقی نمی‌ماند و شاخصه‌ای برای اینکار به نام TTL:TimeToLive دارد که مشخص می‌کند هر درخواست و IP را تا چه مدت ذخیره کند.

TTL با هر IP دریافتی به DNS می‌رسد و اگر تنظیمات DNS به طوری باشد که از TTL برای تعیین زمان ذخیره استفاده کند طبق TTL از چند دقیقه تا چند روز IP را ذخیره می‌کند.

 

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

طراحی یک پروتکل ارتباطی برای شبکه‌های حس‌گر

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

طراحی یک پروتکل ارتباطی برای شبکه‌های حس‌گر

 

زمانی‌که نیازمند یک طراحی کاملاً مشخص و خاص هستید، طراحی یک پروتکل شبکه توسط خودتان، اغلب آسان‌تر خواهد بود. در این مقاله، به بررسی ساختار پروتکل ارتباطی به‌کار گرفته ‌شده در یک شبکه شخصی (Personal Area Network) می‌پردازیم. چنین شبکه‌ای، شامل نودها یا گره‌هایی کم مصرف است که داده‌های فیزیولوژیکی را از حس‌گر‌ها دریافت کرده و قبل از ارسال این داده‌ها به یک گره مرکزی به‌منظور اجرای فرآیند پردازش، به اصلاح وضعیت آن‌ها می‌پردازد. در این روش، هر گره با حس‌گر‌های متفاوتی ارتباط دارد تا داده‌های فیزیولوژیکی مختلف، جمع‌آوری شوند. داده‌های گردآوری شده، به محل استقرار گره حس‌گر در بدن بستگی دارند. برخی اطلاعات جمع‌آوری‌شده در این روش، شامل نوار مغزی (EEG)، نوار قلبی (EKG/ECG) و دمای بدن است. هر گره، داده‌های مربوط به یک حس‌گر را با نرخ مشخصی به‌صورت محلی ذخیره کرده و سپس به گره پردازش‌گر مرکزی یا CPN (سرنام Central Processing Node) ارسال می‌کند. وظیفه گره پردازش‌گر مرکزی، ذخیره‌ داده‌های گره، در صورت لزوم اجرای الگوریتم‌های پردازش روی آن‌ها و در نهایت ارسال نتایج به یک دستگاه راه دور است. یکی از دغدغه‌های اصلی در هر گره حس‌گر، حفظ توان مصرفی موردنیاز آن‌ها در پایین‌ترین سطح ممکن است. به‌این ترتیب اندازه منبع تغذیه کاهش یافته و به‌دنبال آن اندازه گره نیز کاهش می‌یابد و عمر مفید منبع تغذیه افزایش خواهد یافت. ذخیره محلی داده‌ها در سطح گره موجب می‌شود تا در صورتی‌که گره‌ای به‌طور موقت قادر به برقراری ارتباط با گره پردازش‌گر مرکزی نبود، یکپارچگی داده‌ها حفظ شود.



مقایسه پروتکل اختصاصی با TCP/IP استاندارد
یکی از نخستین شرایط طراحی پروتکل ارتباطی ما، این بود که مشخص کنیم پشته شبکه TCP/IP به‌کار گرفته‌شده برای هر گره، منبع باز است یا اختصاصی. برای پشته‌های شبکه TCP/IP، چندین گزینه وجود دارد که به‌خصوص برای سیستم‌های جاسازی شده (Embedded) و خاص، مناسب هستند. در این طراحی، عامل اصلی تعیین استفاده از پشته TCP/IP، سربار بسته است. انتقال داده از یک گره، از نظر صرف انرژی، پرهزینه‌ترین عملیات است، بنابراین، کاهش زمان مورد‌نیاز برای ارسال داده، به اندازه میزان توان صرف‌شده برای ارسال آن، دارای اهمیت است. در سیستم شبکه حس‌گر ما، بهینه‌سازی عمر مفید منبع تغذیه، عامل اصلی افزایش طول عمر کار سیستم است. برخی ملاحظات دیگر که در طراحی شبکه لازم است به آن‌ها توجه شود، به‌صورت زیر است:


- با چه فواصل زمانی، لازم است داده‌ها با گره پردازش‌گر مرکزی ارتباط برقرار کنند؟ آیا محدودیت‌های بی‌درنگی (real-time) برای داده‌ها وجود دارد؟ (بی‌درنگ به این معنا که ارسال داده بلافاصله پس از دریافت آن صورت گیرد)
- آیا برای داده‌ها ضرب‌العجل‌هایی وجود دارد؟ آیا لازم است داده‌ها در زمان مشخصی توسط گره پردازش‌گر مرکزی دریافت شوند یا این‌که ضرورتی برای این کار نیست؟
- آیا لازم است هر گره با خارج از سیستم خود، ارتباط برقرار کند؟ اگر پاسخ خیر است، نیازی به وجود یک پروتکل استاندارد سراسری برای پشتیبانی از دستگاه‌های خارجی وجود ندارد.
- اگر مسیر ارتباطی یک گره از کار بیفتد، چه خواهد شد؟
- آیا شبکه به خصوصیات دیگری نظیر قابلیت قطعه‌قطعه‌شدن، ARP (پروتکل تعیین آدرس) و... برای پشته TCP/IP نیاز دارد؟
- آیا هر واحد داده به‌صورت مجزا مهم است، یا از دست دادن یک نمونه داده، موجب اختلال در نتیجه‌گیری خواهد شد، یا اتکا کردن به آخرین نمونه‌های گرفته‌شده از داده، برای رسیدن به نتیجه‌گیری دقیق کافی خواهد بود؟
- در راستای حفظ یکپارچگی داده‌ها، آیا دریافت داده باید توسط گیرنده تصدیق شود؟

لایه فیزیکی (PHY)
علاوه‌بر توجه به اندازه بسته، لایه فیزیکی نیز باید در طراحی شبکه مورد توجه قرار گیرد، چرا‌که تأثیر چشمگیری بر عمر مفید منبع تغذیه گره‌های حس‌گر فردی، خواهد داشت. به‌همین منظور، تعیین بهترین مسیر برای عبور ترافیک شبکه، به اندازه تعیین محل قرار گرفتن گره‌های حس‌گر برای مسیریابی بسته تا رسیدن آن به گره پردازش‌گر مرکزی، مهم است. در این سیستم، فاصله‌ای که بسته‌ها باید طی کنند، چندان طولانی نیست. بنابراین، شبکه‌هایی نظیر بلوتوث و NFC (سرنام Near Filed Comanication) مورد توجه قرار می‌گیرند. NFC با نرخ انتقال کمتری نسبت به بلوتوث کار می‌کند و توان مصرفی در آن کمتر است. در NFC همچنین راه‌اندازی و سپس آمادگی آن برای برقراری ارتباط بسیار سریع است، در حالی‌که در بلوتوث لازم است دستگاه‌ها قبل از برقراری ارتباط، شناسایی شوند. بنابراین، برای برپایی لایه فیزیکی، NFC را انتخاب می‌کنیم.

گره پردازش‌گر مرکزی (CPN)
گره پردازش‌گر مرکزی، نظیر یک گردآورنده‌ داده، پردازنده الگوریتم و واسط به دنیای خارج عمل می‌کند. یک سیستم، به راهی برای فراهم‌آوردن داده‌های به‌نسبت بی‌درنگ (زمانی‌که خط ارتباطی اجازه دهد) به یک دستگاه بی‌سیم خارجی نیاز دارد. به‌دلیل نیاز به تجهیزات بی‌سیم اکسترنال، گره پردازش‌گر مرکزی، دارای یک پشته شبکه اختصاصی، نظیر پشته شبکه TCP/IP است. همچنین از لایه فیزیکی ارتباط بی‌سیم، که نیاز به تجهیزات منبع تغذیه برای آن یک گره مرکزی سیستم را افزایش می‌دهد، نیز استفاده می‌شود. از یک ماجول بلوتوث برای ارتباطات بیرونی استفاده می‌شود. گره پردازش‌گر مرکزی، یک گره واحد، با قابلیت‌های بیش‌تر نسبت به سایر گره‌ها است که با به‌کارگیری منابع بیشتری، طراحی شده ‌است تا ظرفیت بیشتری از داده‌ها را ذخیره کند و قابلیت پردازش و تجهیزات ارتباطی شبکه در آن جای گیرد؛ همچنین از منبع تغذیه بزرگتری برای اجرای چنین عملکردهایی استفاده می‌کند.

طراحی شبکه شخصی (PAN)
یکی از اهداف اصلی طراحی یک شبکه، حفظ سادگی آن در کنار داشتن کلیه تجهیزات مربوط به برقراری ارتباط بسته‌های داده هر گره با گره پردازش‌گر مرکزی است. سیستم باید دارای ویژگی خود‌پیکربندی باشد، به‌این معنا که هر گره باید به‌طور خودکار، به شبکه متصل شود و بداند که بسته‌های خود را بدون دخالت کاربر، به کجا ارسال کند. در مواردی که هر گره می‌تواند به‌طور مستقیم با گره پردازش‌گر اصلی ارتباط برقرار کند، نیازی به مسیریابی بسته‌ها نیست. ایجاد پروتکل‌های شبکه به روش لایه‌‌ای، نظیر مدل OSI (سرنام Open System InterConnection)، این مزیت را دارد که لایه‌های مختلف می‌توانند با ظهور فناوری جدید و بهتر، جایگزین لایه‌های قدیمی شوند.
از آن‌جا که هر گره، به‌طور خودکار به شبکه متصل می‌شود، لازم است بداند بسته‌های خود را به کجا ارسال کند. در سیستمی که در آن، گره‌ها توانایی برقراری ارتباط مستقیم با گره پردازش‌گر مرکزی را ندارند، می‌توان از سیستم‌نوبت‌دهی (یا دوره‌ای) رجیستر استفاده کرد. در طول رجیستر کردن، یک ارتباط پدر-فرزندی شکل می‌گیرد که در آن، گره فرزند با گره والد رجیستر می‌شود و بسته‌های خود را به گره پدر ارسال می‌کند تا در‌نهایت داده‌ها به گره پردازش‌گر مرکزی برسد. یک پروتکل، در مواقع لزوم، روش‌های رجیستر بسته‌ها را با یکدیگر تطبیق می‌دهد.


هر لایه بالاتر، توسط لایه‌های پایین در پشته شبکه، به‌صورت کپسول در آمده و در نهایت به لایه فیزیکی ارسال می‌شوند. بسته با داده‌های خام به‌دست آمده‌ از گره حس‌گر آغاز می‌شود. در مواردی که حجم داده‌ها، به اندازه کافی بزرگ است، یک الگوریتم فشرده‌سازی روی داده‌ها اعمال می‌شود تا اندازه آن‌ها، کاهش بیشتری پیدا کند. در گیرنده، پشته شبکه، فرآیند معکوسی اجرا می‌کند، به‌این ترتیب که سرآیند بسته را حذف می‌کند تا بسته به‌ داده‌های اولیه ارسالی از گره حس‌گر تبدیل شود.
یکی از الگوریتم‌های فشرده‌سازی، الگوریتم Zlib است. انتقال اطلاعات با استفاده از یک الگوریتم فشرده‌سازی روی داده‌های گره حس‌گر به‌این صورت است که الگوریتم باید قبل از ارسال روی هر بسته اجرا شود. اجرای الگوریتم فشرده‌سازی، موجب می‌شود توان گره به‌مدت طولانی مورد استفاده قرار گیرد، اما توان مورد نیاز جهت ارسال را کاهش می‌دهد، زیرا داده کمتری ارسال می‌شود. بررسی‌هایی لازم است تا مشخص شود آیا اتلاف توان با استفاده از روش فشرده‌سازی اندازه بسته یا به حداکثر رساندن مدت زمان استراحت پردازش‌گر، کاهش می‌یابد یا خیر.
هر گره، تا زمان خواندن داده‌های حس‌گر مربوط به آن گره و ارسال آن‌ها به گره پردازش‌گر مرکزی، زمان زیادی را در وضعیت کم‌توان یا حالت استراحت سپری می‌کند. این حالت موجب بروز مشکل تداخل در داده‌ها می‌شود. اگر هر گره بخواهد داده‌های خود را در یک زمان ارسال کند، گره پردازش‌گر مرکزی قادر به دریافت داده‌های آن‌ها نخواهد بود. در اینجا چندین گزینه برای برطرف کردن این مشکل وجود دارد. راه‌حلی که ما از آن استفاده کردیم، داشتن یک برنامه زمانی به‌منظور ارسال داده است. به‌منظور داشتن برنامه‌های زمانی، هر گره باید با ساعت گره مرکزی همزمان‌سازی شود.


در سرآیند بسته، برخی از این فیلدها را می‌توان حذف کرد تا در صورتی‌که اجرای عملکرد مشخصی در معماری شبکه، مد نظر نباشد، طول سرآیند کاهش یابد. طول فیلدهای مختلف را می‌توان بر‌اساس نیازهای کلی سیستم، افزایش یا کاهش داد. برای مثال، شکل2 از یک فیلد 8 بیتی به‌عنوان فیلدهای آدرس منبع (Source)و مقصد (Destination) استفاده می‌کند. به‌این‌ترتیب، تعداد گره‌ها به حداکثر 256 گره محدود خواهند شد (با فرض نیاز نداشتن به آدرس پخش گسترده -Broadcast- یا آدرس رزرو شده). اگر این تعداد گره، قابلیت توسعه شبکه در آینده را فراهم کند، فیلد آدرس 8 بیتی، کافی خواهد بود؛ در غیر این‌صورت، فیلدها را می‌توان به راحتی افزایش داد.
فیلد اول، فیلد طول بسته است و طول کل بسته را که از آدرس فرستنده آغاز و به کد کنترل خطا ختم می‌شود، نشان می‌دهد. پس از آن، فیلد آدرس فرستنده قرار دارد که مشخص می‌کند داده از کجا ارسال شده‌است و به‌دنبال آن، فیلد آدرس گیرنده قرار دارد. اگر هر گره به‌طور مستقیم به گره پردازش‌گر مرکزی متصل شود، می‌توان فیلد مقصد را حذف کرد. فیلد مقصد در صورتی مورد نیاز است که یک گره فرزند بخواهد داده‌های خود را به گره‌ والد خود ارسال کرده و از آنجا به گره پردازش‌گر مرکزی تحویل دهد.
فیلد بعدی، فیلد نوع بسته است که نوع داده‌های ارسال شده را نشان می‌دهد. پس از آن، فیلد شناسه بسته قرار دارد که باید شمارش شود تا گیرنده (گره پردازش‌گر مرکزی) بداند بسته‌ای از دست نرفته است. وقتی داده اصلی ارسال شود، فیلد شناسه بسته می‌تواند به‌عنوان مهر زمان (Time Stamp) نیز مورد استفاده قرار گیرد.
فیلد شناسه تصدیق این امکان را برای گیرنده فراهم می‌کند تا به گره اعلام کند داده‌های ارسالی با موفقیت به مقصد رسیده ‌است. اگر نیاز به تصدیق داده وجود نداشت، می‌توان این فیلد را حذف کرد و گره حس‌گر به‌سادگی و با دقت بیش‌تر داده‌ها را به گره پردازش‌گر مرکزی ارسال خواهد کرد. اگر گیرنده موفق به دریافت داده‌های گره نشود، تا ارسال بعدی داده منتظر خواهد ماند. مزیت این سیستم، آن است که هر گره داده‌های حس‌گر خود را به‌صورت محلی ذخیره می‌کند. بنابراین، هیچ داده‌ای از دست نخواهد رفت و در نهایت داده در زمان دیگری بازیابی خواهد شد.
پس از آن، فیلد داده اصلی قرار دارد که طول آن به‌صورتی که قبل‌تر ذکر شد، مشخص می‌شود؛ این مقدار بر‌اساس داده‌های حس‌گر بوده و به‌نحوه فشرده سازی داده‌ها نیز بستگی دارد. در پایان، فیلد کد کنترل خطا را خواهیم داشت که این اطمینان را می‌دهد که داده بدون خطا توسط گیرنده دریافت شده‌ است. برای این منظور می‌توان از یک الگوریتم کد افزونگی چرخشی (CRC) استفاده کرد.
یکی از نگرانی‌های مهمی که کمتر به آن پرداختیم، مسئله امنیت شبکه است. برای یک شبکه بسته نظیر شبکه مورد نظر ما، امنیت دغدغه مهمی به‌شمار نمی‌رود. با وجود این، در شرایطی که داده‌ها حساس بوده یا دسترسی بیگانه می‌تواند منجر به بروز خرابکاری در سیستم شود، لازم است به امنیت شبکه توجه بیشتری شود. رمزگذاری داده‌ها روشی برای انتقال امن داده‌ در شبکه است.

جمع‌بندی
در این مقاله، به بررسی نکته‌های کلیدی طراحی شبکه جهت راه‌اندازی یک شبکه شخصی پرداختیم. در ادامه معماری پایه یک شبکه نشان داده‌شد که به‌عنوان نقطه آغازی برای یک شبکه شخصی ساده مورد استفاده قرار گرفته‌ شد. همچنین به بررسی ملاحظاتی پرداختیم که در مواقع نیاز به توسعه معماری شبکه لازم است به آن‌ها توجه شود. در مقاله فوق به بیان یکی از این نمونه‌ها پرداختیم.

 

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

کنترل امن کامپیوترها از راه دور: راهنمای TeamViewer 2

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

کنترل امن کامپیوترها از راه دور: راهنمای TeamViewer 2

 

تا به حال چند بار دلتان می خواسته از راه دور به کامیپوتر دیگر با سرعت مناسب و به صورت امن متصل شوید اما امکانش را نداشته اید؟ ریموت دسکتاپ ویندوز هم که واقعا به درد نمی خورد. یکی از بهترین نرم افزارها برای کنترل آسان کامپیوتر از راه دور TeamViewer است.

این نرم افزار رایگان به سادگی امکانات Remote Desktop ,File Transfer و … را در اختیار کاربران غیرحرفه ای و نیمه حرفه ای قرار می دهد. همچنین نسخه های مختلف آن برای سیستم عامل ویندوز، مک، لینوکس و حتی سیستم عامل آیفون (iOS) هم برای دانلود در دسترس کاربران قرار گرفته است. این نرم افزار در سال ۲۰۰۵ در آلمان تولید شده و در حال حاضر به بیش از ۶۰ میلیون کاربر در ۵۰ کشور جهان خدمات ارائه می دهد.

‏TeamViewer برای کاربرانی که آگاهی چندانی از استفاده از نرم افزار Remote Desktop ندارند، مناسب ترین انتخاب به حساب می آید. در ادامه ی این مطلب چگونگی استفاده و کاربردهای این نرم افزار توضیح داده شده است.

۱- کاربرد های تیم ویوور
با کمک این برنامه، دو کامپیوتر می توانند با بکدیگر ارتباط برقرار کنند. در این ارتباط کامپیوتر اول، میزبان و کامپیوتر دوم، میهمان تلقی می شوند.
بدین ترتیب کامپیوتر میزبان با توجه به سطح دسترسی ای از قبل یا در هنگام اتصال مشخص می کند، در اختیار میهمان قرار می گیرد. امکاناتی که TeamViewer در اختیار طرفین قرار می دهد Remote Desktop ،Presentation ،File Transfer و VPN هستند.

۲- دانلود و نصب برنامه

قبل از هر چیز، برای استفاده از این برنامه باید نسخه ی مورد نظر خود را از آدرس زیر دانلود نمایید:

صفحه ی دانلود نرم افزار TeamViewer
توجه: برای برقراری ارتباط لازم است هر دو طرف نسبت به دانلود و نصب برنامه اقدام کنند. ضمناً دقت کنید که هر کاربر باید نرم افزار مربوط به سیستم عامل خود را دانلود نماید.

پس از دانلود، فایل مربوطه را اجرا کنید تا برنامه را بر روی سیستم عامل خود نصب نمایید.
نکته: توجه کنید که هنگام نصب، گزینه ی (Personal (non-commerical را انتخاب نمایید؛ چرا که تنها این نسخه به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرد. برای استفاده های تجاری از این نرم افزار لازم است نسخه ای از برنامه خریداری شود.

۳- کار با TeamViewer

اگر بر روی سیستم خود از فایروال استفاده می کنید، پس از نصب و اجرای برنامه، ممکن است، درخواست ها و سوالاتی مبنی بر اجازه و یا عدم اجازه ی دسترسی به اینترنت مواجه شوید. در این صورت دقت کنید مجوز تمام دسترسی ها را به TeamViewer بدهید. پس از آن برنامه باز می شود و با پنجره ای شبیه زیر مواجه می شوید.


همانطور که مشخص است، در این پنجره دو قسمت وجود دارد که با تیترهای Wait for session و Create session مشخص شده اند. اعدادی که در سمت چپ پنجره و در فیلد های ID و Password آبی رنگ قرار دارند، در واقع کلید ورود به سیستم شما هستند. در صورتیکه می خواهید به کسی اجازه ی دسترسی به سیستم خود از طریق این برنامه را بدهید، باید ID و Password مذکور را برای وی ارسال نمایید. بدیهی است در صورتی که کسی این اطلاعات را نداشته باشد، قادر به برقراری ارتباط و دسترسی به کامپیوتر شما نمی باشد.

در سمت راست پنجره اصلی برنامه نیز یک فیلد به همراه چند انتخاب وجود دارد. اگر بخواهید به کامپیوتر کسی متصل شوید، باید ID کامپیوتر مورد نظر را در این فیلد وارد نمایید و نوع ارتباط را نیز مشخص کنید. پس از وارد کردن این اطلاعات و فشردن کلید Connect to partner، پیکربندی اتصال شما و دوستتان در سرور TeamViewer انجام می شود و پس از چند ثانیه Password وی در پنجره ای جداگانه از شما خواسته می شود. با وارد کردن پسورد، اتصالی که درخواست داده بودید، برقرار می گردد.

۴- متدهای ارتباط و دسترسی

به منظور ارتباط و دسترسی به کامپیوتر میزبان، چند انتخاب در قسمت Create sessoin وجود دارد. در صورت انتخاب هر یک از آنها دسترسی خاصی به سیستم میزبان برای میهمان برقرار می شود.

‏Remote support: در صورت انتخاب این گزینه قبل از برقراری ارتباط، علاوه بر نمایش دسکتاپ کامپیوتر میزبان، قادر به کنترل کامپیوتر وی نیز هستید. این قابلیت بسیار کاربردی است؛ برای مثال زمانی که دوست شما فاصله ی زیادی با شما دارد و مشکلی دارد که شخصاً قادر به حل کردن آن نیست، شما می توانید با این قابلیت کنترل کامپیوتر وی را به طور موقتی در دست بگیرید و مشکل وی را حل نمایید.

چگونه کامپیوتر دوستان خود را از راه دور عیب یابی کنیم؟
Presentation: انتخاب این گزینه، تنها نمایش دسکتاپ کامپیوتر میزبان را امکان پذیر می سازد. این گزینه زمانی کاربرد دارد که بخواهید نمونه ای از یک طرح یا کارکرد یک نرم افزار را از راه دور به کسی نشان دهید، بدون آنکه لازم باشد اجازه کنترل کامپیوتر خود را به وی بدهید.

‏File transfer: در صورتیکه ارتباط از طریق این گزینه انجام شود، میهمان به کلیه ی درایوها و پوشه هایی که میزبان مشخص می کند، دسترسی خواهد داشت. اگر لازم باشد یکی از دو طرف یا هر دوی آنها به قسمت یا تمامی فایل های یکدیگر دسترسی داشته باشند، با انتخاب این گزینه به راحتی می توانند این کار را انجام دهند.

‏VPN: در صورت انتخاب این گزینه یک ارتباط مستقیم بین دو کامپیوتر میزبان و میهمان برقرار می شود. با توجه به ارتباط امنی که TeamViewer بین میهمان و میزبان برقرار می کند، انتخاب این گزینه برای برقراری یک ارتباط امن بسیار کارآمد خواهد بود.

۵- امنیت در TeamViewer

‏TeamViewer هنگام برقراری ارتباط بین دو کامپیوتر، از روشهای RSA و همچنین AES برای رمزنگاری بسته های اطلاعاتی استفاده می کند. این تکنولوژی بر پایه SSL عمل می کند. علاوه بر این در زمینه ی دسترسی اولیه، روش های حفاظتی مطمئنی برای تولید ID و Passwordها استفاده شده که از نفوذ بات ها به کامپیوترهای افراد جلوگیری می کند. و با توجه به اینکه برقراری ارتباط پروسه ای کاملاً دستی است، در رابطه با دسترسی های تصادفی امنیت بیشتری احساس می شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد امنیت TeamViewer می توانید به این صفحه مراجعه نمایید.

۶- سایر امکانات
برای دسترسی به امکاناتی که TeamViewer در اختیار شما قرار می دهد، راه های دیگری غیر از استفاده ی مستقیم از برنامه و استفاده از ID و Passwordهای تصادفی نیز وجود دارد .

 

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

آموزش نصب و راه اندازی WDS در ویندوز Server 2008 R2

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

آموزش نصب و راه اندازی WDS در ویندوز Server 2008 R2

 

Windows AIK :
WAIK یا همون Windows Automated Installation Kit، مجموعه ای از ابزارها و تکنولوژی های ساخت مایکروسافت هستش که برای سهولت در گسترش (Deploy) راحت سیستم عامل های مایکروسافت به وجود اومده. و البته میشه از WAIK برای Deploy کردن روی کامپیوترها و VHD (Virtual Hard Disk) استفاده کرد. VHD هم فرمت مخصوص Hyper-V، همون نرم افزار اختصاسی مایکروسافت برای مجازی سازی (Virtualization) هستش, WAIK اولین بار با Windows Vista ارائه شد تاریخچه آن به شرح زیر می باشد :

تاریخچه Windows AIK :

• Windows AIK Version 1.0 با ویندوز ویستا منتشر شد, ابزار و یا فن آوری های جدید :.7.ا طراحی مجدد که شامل Windows System Image Manager (Windows SIM), SysPrep, ImageX و Windows Preinstallation Environment می شود.
• ویندوز AIK نسخه 1.1 با ویندوز ویستا SP1 .
• ویندوز AIK نسخه 2.0 با ویندوز 7 بتا.
• Windows AIK version 3.0 که دقیقا همان نسخه 2.0 است. شماره نسخه تنها متناظر با انتشار سرویس پک 1 برای ویندوز 7 به روز رسانی شده است.

ابزار های همراه با ویندوز AIK :

• Windows System Image Manager : ابزار مورد استفاده برای باز کردن Windows images, ساختن answer files و مدیریت distribution shares and configuration sets.
• ImageX : ابزار مورد استفاده برای ضبط، ایجاد، تغییر، و به کار بردن Windows Images.
• Deployment Image Servicing and Management : ابزار مورد استفاده برای اعمال به روز رسانی ها، Drivers، و بسته های زبان را به یک تصویر ویندوز (Windows Images).
• Windows Preinstallation Environment : حداقل محیط سیستم عامل مورد استفاده برای استقرار ویندوز.AIK شامل چندین ابزار مورد استفاده برای ساخت و پیکربندی محیط Windows PE است.
• User State Migration Tool : ابزار مورد استفاده برای جا به جایی داده های کاربر از سیستم عامل قبلی ویندوز به ویندوز جدید .

با استفاده از AIK، شما میتونین نصب ویندوز را به صورت خودکار و اتوماتیک انجام بدین، با استفاده از ابزار ImageX، یه Image از ویندوز خودتون ضبط کنین، Image های ضبط شده را با استفاده از (DISM (Deployment Imaging Servicing and Management ویرایش کنین، Image هایی با قابلیت Preinstallation Environment ایجاد کنین و همینطور اطلاعات پروفایل و تنظیمان کاربر را با استفاده از USMT منتقل کنین. AIK هممینطور ابزاری درون خودش داره به اسم Volume Activation Management Tool) VAMT) که به حرفه ای های IT کمک میکنه که به صورت مرکزی، کار Register کردن ویندوزهای Volume License را انجام بدن. Windows PE در حقیقت یک نسخه سبک از ویندوز هستش که میشه آن را از CD-Rom، USB Flash Drive یا هارد دیسک اکسترنال بوت کرد. و برای Deploy کردن ویندوز، رفع اشکال و Recover کردن ویندوز به کار گرفته میشه. WinPE در اصل جایگزین راه های های قدیمی مثل CD بوت MS-DOS، Emergency Repair Disk، Recovery Console و CD بوت Automated System Recovery هستش. USMT دارای محیط دستوری (Command Line Interface) هستش و میتونه اطلاعات پروفایل را به 2 صورت جابجا کنه.
1- به صورت بخشی از بروز رسانی ویندوز (یعنی شما 2 کامپیوتر با ویندوزهای سالم دارین و فقط میخواین اطلاعات را جابجا کنین)
2- زمانی که ویندوز را مجددا نصب کردین (مثلا زمانی که میخواین از شر یه ویروس خلاص بشین)، میتونین اطلاعات پروفایل را روی ویندوز جدید برگردونین.
همچنین اسم WAIK در ویندوز 8 به ADK یه Windows Assessment and Deployment Kit تغییر کرد و حالا Windows OEM Preinstallation Kit (همون ابزاری که از آن واسه ساختن WinPE استفاده میشه) را درون خودش داره.
برای دانلود WAIK می توانید به لینک زیر مراجعه کنید :
The Windows® Automated Installation Kit (AIK)

آشنایی با Windows SIM :
Windows System Image Manager ایجاد و مدیریت Unattended Windows Setup Answer Files در یک رابط کاربر گرافیکی (GUI) را فراهم می سازد. Answer Files, فایل های مبتنی بر XML هستند که در هنگام راه اندازی ویندوز مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان مثال، شما می توانید از Windows SIM برای ایجاد یک فایل پاسخ استفاده کنید که پارتیشن ها و فرمت های دیسک قبل از نصب ویندوز، تغییرات و تنظیمات پیش فرض برای صفحه اصلی اینترنت اکسپلورر، و تنظیم ویندوز برای بوت شدن, استفاده کنید.
Windows SIM تنها برای ایجاد یک فایل پاسخ مورد استفاده قرار می گیرد. این فایل پاسخ است که در هنگام راه اندازی ویندوز به اعمال تنظیمات برای نصب ویندوز نیز مورد استفاده قرار می گیرد .

مزایای Windows SIM :

• به سرعت Unattended Answer File می سازد.
• اعتبارسنجی تنظیمات از یک فایل پاسخ موجود در برابر فایل یک ویندوز ایمیج (WIM.) .
• نمایش تمام تنظیمات جزء قابل تنظیم در یک فایل WIM. .
• بروز رسانی ساده یک فایل پاسخ موجود.
• ایجاد مجموعه ای پیکربندی شده که شامل یک مجموعه کامل از پوشه های قابل حمل به همراه setup files.
• اضافه کردن third-party drivers, applications, or other packages به Answer File ها.

windows AIK

آموزش نصب و راه اندازی WDS در ویندوز Server 2008 R2 - بخش اول

آشنایی با نقش و ویژگی های Windows Deployment Services

آموزش نصب و راه اندازی WDS در ویندوز Server 2008 R2 - بخش دوم

نصب نقش WDS و اشنایی با کنسول این سرویس

آموزش نصب و راه اندازی WDS در ویندوز Server 2008 R2 - بخش سوم

اضافه کردن Install Image , Boot Image و نصب ویندوز به وسیله WDS

آموزش نصب و راه اندازی WDS در ویندوز Server 2008 R2 - بخش چهارم

راه اندازی و نصب ویندوز به وسیله Multicast Transmission

Microsoft IT Environment Health Scanner ابزاری برای بررسی سلامت Active Directory

v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);}

Normal 0 false false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

Microsoft IT Environment Health Scanner ابزاری برای بررسی سلامت Active Directory

ابزار Microsoft Environment Health Scanner برای مدیران شبکه ای طراحی شده است که می خواهند از سلامت کلی ساختار اکتیودایرکتوری و زیرساختار شبکه خود مطلع شوند. این ابزار مشکلات معمولی را که در محیط شبکه شما به وجود می آید و باعث عدم فعالیت درست شبکه می شود را شناسایی و گزارش می کند. این ابزار بیشتر در شبکه های کوچک و متوسط که معمولا بین 20 عدد سرور و 500 عدد کلاینت دارند مورد استفاده قرار می گیرد. این ابزار قادر به شناسایی مشکلاتی که ناشی از Upgrade کردن سیستم عامل ها ، مهاجرت دادن سیستم عامل سرور ها و مشکلاتی از این قبیل می باشد . زمانیکه که این ابزار را بر روی یک کامپیوتر یا سرور که عضو شبکه است و دارای دسترسی های لازم نیز می باشد نصب می کنید ، این ابزار در کمتر از چند دقیقه کلیه محیط IT شما را Scan میکند و بیش از 100 عدد بررسی جداگانه را بر روی شبکه شما انجام می دهد ، بعد از جمع آوری اطلاعات ، آنها را طبقه بندی کرده و اطلاعات را تحلیل میکند و به شما ارائه می کند ، برخی از اطلاعاتی که این ابزار به شما ارائه می کند به شرح زیر است :

• اطلاعات مربوط به پیکربندی site ها ، subnet ها در اکتیودایرکتوری
• اطلاعات مربوط به Replication اکتیودایرکتوری ، اطلاعات file system و پوشه های SYSVOL
• اطلاعات مربوط به Name Resolution توسط سرویس DNS
• پیکربندی های مربوط به کلیه کارت شبکه های Domain Controller ها و DNS سرورها و Email-Server های اکسچنج سرور
• اطلاعات مربوط به سلامتی Domain Controller
• اطلاعات مربوط به پیکربندی Network Time Protocol یا NTP برای همه Domain Controller ها

 

اگر این ابزار مشکلی را در سلامتی سیستم تشخیص بدهد ، در وهله اول در خصوص مشکل به وجود آمده گزارش می دهد و توضیحات کاملی را ارائه میدهد ، سپس با توجه به حساسیت سرور به شما لینکی به راهنمای حل چنین مشکلاتی به وب سایت شرکت مایکروسافت می دهد تا بتوانید مشکل را حل کنید، شما می توانید نتیجه این گزارش را براحتی پرینت گرفته و مرور کنید ، توجه کنید که این ابزار هیچگونه تغییری بر روی سیستم شما ایجاد نمی کند.

 

 

 

فقط توجه داشته باشید که این ابزار روی Functional Level 2008 R2 کار نمیکنه. به جای اون میتونید از BPA یا Best Practices Analyzer که توی کنسول Server Manager هست، استفاده کنید.

 

 

 

 

 

BranchCache چیست؟

v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);}

BranchCache چیست؟

 

قابلیت BranchCache یک تکنولوژی در ویندوز سرور است که سرعت دسترسی به فایل ها را با سرعت بالاتر در شعبه های مختلف یک سازمان فراهم کرده است. از مزیت های BranchCache کاهش استفاده از خطوط دیتا و پهنای باند است. پیاده سازی BranchCache میتواند یک ITPro را تبدیل به یک جادوگر پردازش ها کند. به بیان ساده تر، همان طور که از نام آن پیداست، BranchCache دیتاهایی که چندین بار از آن ها در کامپیوتر های ریموت استفاده شده را ذخیره می کند که همین کار باعث بالا رفتن سرعت دسترسی به فایل ها می شود.

BranchCache می تواند مشکلات پردازشی را برای کامپیوترهای راه دور کمتر کند و همچنین نیاز شما به خرید پهنای باند بیشتر را به زمانی دیگر عقب می اندازد. می توانم بگویم که BranchCache با افزایش بهره وری، از به هدر رفتن پول جلوگیری می کند. BranchCache ترافیک بر روی شبکه های WAN را کاهش می دهد و سرعت پاسخگویی به نرم افزارهای تحت شبکه را بسیار بالا می برد. این قابلیت اطلاعاتی که چندین بار از آن ها استفاده شده را کش می کند و به کاربران ریموت اجازه می دهد تا با فایل ها در محیطی که دقیقا همانند کامپیوترشان در اداره اصلی است، کار کنند.

وقتی که کاربران اطلاعاتی را از دیتا سنتر مرکزی دریافت می کنند، یک کپی از این اطلاعات بر روی شبکه داخلی آن شعبه ذخیره می شود. درخواست های بعدی برای همان محتوا از روی نسخه کپی شده پاسخ داده می شوند. این کار کمک می کند تا با ایجاد شعبه های ریموت و با دسترسی read-only به اطلاعات کپی شده، از سرمایه های دیجیتالی سازمان محافظت کنیم. به این دلیل که اطلاعات read-only هستند و کاربران ریموت نمی توانند اطلاعات را دست کاری کنند و یا تصادفا آن ها را حذف کنند.

از این قابلیت می توانید در نسخه های 2008 R2 و 2012 ویندوز سرور و ویندوزهای 7 و 8 استفاده کنید.

.

 

Normal 0 false false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}