بازمعماري نسـل آينده مراكز داده
مراكز داده بهعنوان شبكههاي كاملاً اتصالگرا (Connectivity Oriented) در حال تبديل شدن به شبكههاي سرويسگرا (Service Oriented) هستند. اين پارادايم جديد باعث تغيير چارچوب و معماري شبكهها شده و در طراحي و ساخت آنها تغييراتي ايجاد ميكند. در پارادايم جديد به جاي لايهبندي سوئيچها و روترها، سعي ميشود با همگنسازي، پيكربنديهاي ساده و ايجاد قابليتهاي برنامهپذيري در مراكزداده تا حد ممكن از پيچيدگي اجزاي آنها كاسته شود و ظرفيتهاي تازهاي پديد آيد.
بيشترين توجه و تمركز در مراكز داده
جديد، روي تغيير الگوهاي ترافيكي است. اتاقهاي سرور سنتي بيشتر متكيبر
فناوريهاي مجازيسازي، تجهيزات ذخيرهسازي NAS (سرنام Network-Attached
Storage) و SAN (سرنام Storage -Area Network) بودند. اما در طرحهاي جديد
تمركز روي تغيير مسيرهاي ترافيكي شمال به جنوب (North-South) و شرق به غرب
(East-West) است. امنيت شبكه وجه ديگر مراكز داده جديد است. تمايل و گرايش
به ايجاد يك امنيت سراسري و پويا در كل زيرساخت شبكه و مركز داده تحول
بزرگ ديگري است. اين عوامل نيروهاي محركهاي هستند كه به سوي طراحي مراكز
داده مؤثرتر، مقياسپذيرتر و مقرونبهصرفه حركت كنيم.
بهترين روش
براي دستيابي سريع و ساده به اين هدف رسيدن به يك مدل مشخص عملياتي با
سرويسهاي هماهنگتر است كه در نتيجه ما را به سمت بزرگترين تحول و
انعطافپذيري موجود، شبكههاي نرمافزارمحور (Software-Defined
Networking) هدايت ميكند. بهكارگيري SDN و ديگر رويكردهاي جديد
بزرگترين چالش در بازمعماري مراكز داده نسل آينده هستند كه ميخواهند
شبكهها را به سمت سرويسگرا بودن پيش ببرند. پيش از اينكه تشريح كنيم
معماري شبكههاي سرويسگرا (Services-Oriented Networking) چگونه موجب
بهبود مقياسپذيري ميشوند، بهتر است با جنبههاي كليدي مقیاسپذیری
شبکههای مراکز داده امروزی آشنا شویم.
این وبلاگ توسط دانشجویان گروه کامپیوتر (نرم افزار) دانشگاه پیام گلپایگان تشکیل شده است.