شبکه هاي مجازي (VLANs) امکانی است که بر اساس آن میتوان چندین شبکه مجازي مجزا را در یک بستر فیزیکی یکپارچه شبکه اي ایجاد کرد. اهمیت این مکانیزم در برقراري امنیت و کنترل ترافیک شبکه ها نمود پیدا میکند.

یک شبکه مجازي، که معمولا به نام VLAN خوانده می شود، مجموعه اي است از نودهایی که در یک BROADCAST DOMAIN قرار دارند. VLAN همان صفات شبکه فیزیکی را دارد اما به END STATION ها اجازه می دهد تا باهم گروه بندي شوند حتی اگر آنها در همان بخش از شبکه واقع نشده باشند.با استفاده از VLAN می توان پیکر بندي دوباره شبکه را بجاي جابجایی فیزیکی دستگاه ها، ازطریق نرم افزاري انجام داد.

VLAN ها براي ارائه سرویس هاي تقسیم بندي که به طور سنتی توسط روترها در تنظیمات شبکه فراهم می شد، ایجاد شده اند. از مشکلات VLAN می توان به مقیاس پذیري، امنیت و مدیریت شبکه اشاره کرد. روترها در توپولوژي VLAN انتشار فیلترینگ، امنیت،خلاصه سازي آدرس و مدیریت جریان ترافیک را فراهم می نمایند. بر اساس تعریف، سوئیچ ها نمی تواند ترافیک آي پی بین VLAN ها را پل کنند چرا که یکپارچگی دامنه پخش VLAN را نقض خواهند کرد.

VLAN ها از طریق نرم افزار به جاي سخت افزار پیکربندي شده است که آنها را بسیار قابل انعطاف کرده است. یکی از بزرگترین مزایاي VLAN این است که هنگامی که محل فیزیکی کامپیوتر تغییر می کند، می تواند در همان شبکه VLAN بدون هرگونه نیاز به پیکر بندي دوباره سخت افزاري بمانند.

دلایل گرایش:

با استفاده از VLAN می توان الگوهاي ترافیک را کنترل کرد و در جابجایی ها به سرعت واکنش نشان داد. همچنین VLAN علاوه بر فراهم کردن انعطاف پذیري لازم براي تطبیق با تغییرات مورد نیاز در شبکه، مدیریت شبکه را آسان و امنیت آن را افزایش می دهد.

قابلیت اداره بهتر:

VLAN ها یک راه راحت، انعطاف پذیرو کم هزینه براي اصلاح گروههاي منطقی در محیطهاي تغییر پذیر فراهم می کنند. VLAN ها شبکه هاي بزرگ با قابلیت اداره بیشتر را بوسیله پیکربندي متمرکز شده از وسایل واقع در مکان فیزیکی گوناگون می سازند.

وفق دادن شبکه و ساده سازي برنامه هاي پیکر بندي:

VLAN ها به مدیران LAN ها اجازه می دهند تا شبکه هاي خود را با کاربران گروهی منطقی به طورصحیح وفق دهند.نرم افزار هاي . پیکر بندي می توانند وسایل را با تقویت یک دپارتمان و تبدیل آن به یک زیر شبکه تنها سرتاسر شبکه را یکنواخت سازند.IP  آدرس و Subnet و پروتکل هاي شبکه می توانند به شبکه تحکیم بیشتري بخشند.

توپولوژي فیزیکی مستقل:

VLAN ها با اتصال منطقی گروه هاي کاربران داخل یک قلمرو  Broadcast یک استقلال خاص از توپولوژي فیزیکی شبکه را فراهم می کنند. اگر زیر ساخت هاي از قبل کار گذاشته شده باشند، اضافه کردن پورتها در یک محل جدید براي ایجاد VLAN کار ساده اي خواهد بود. این واگذاري ها می تواند در یک حرکت پیشرفته صورت گیرد. و حرکت وسایل با پیکر بندي کنونی آنها از یک محل به محل دیگر ساده می شود.

افزایش گزینه هاي امنیتی:

VLAN ها این قابلیت را دارند که ایمنی هاي اضافی که در رسانه هاي به اشتراك گذاشته شده در دسترس نمی باشد را فراهم کنند.شبکه هاي سوئیچی بطور طبیعی فریم ها را فقط به گیرنده هاي مورد نظر تحویل می دهند ولی فریم هاي broadcast به دیگر اعضاي شبکه نیز منتقل می شوند. این امر به مدیر شبکه اجازه می دهد تا کاربران را براي دستیابی به اطلاعات حساس به VLAN های مجزا تقسیم کند. این کار بدون توجه به موقعیت فیزیکی آنها انجام می گیرد.