استانداردهای شبکه
ستانداردهای شبکه
/**//**/
-->-->
استانداردهای شبکه
عمدتاً از دو نوع استاندارد شبکه استفاده میشود. Token Ring و اترنت .
اترنت :
یك تكنولوژی مبتنی بر مجادله و درگیری است بدین معنا كه هیچ كنترلی بر كامپیوترهای انتقال دهنده اطلاعات در شبکه ندارند و زمانی كه 2 كامپیوتر همزمان اقدام به ارسال اطلاعات از طریق كابلها میكنند این امر منجر به برخورد داده ها میشود بنابـــراین اطلاعات پس از تاخیر به مقصد میرسند مجادله داده ها میتواند سرعت یك شبكه شلوغ را كاهش دهد . استفاده از تكنولوژی اترنت ارزانتر از تكنولوژی Token Ring است چرا كه تكنولوژی اترنت وسیله ای برای كنترل كامپیوتر انتقال دهنده اطلاعات ندارد اترنت برای دفاتر اداری كوچك و مصارف خانگی ایده آل است
Token Ring :
در تكنولوژی Token Ring انتقال داده ها توسط Token ( یك كاربر الكترونیكی = نشانه) كه در حلقه تشكیل دهنده كامپیوترها گردش می كند ، كنترل میشود. تنها كامپیوتر دارای Token میتواند داده ها را انتقال دهد Token پس از انتقال و دریافت داده ها به كامپیوتر بعدی حلقه سپرده میشود و هیچ گونه مجادله در یك حلقه Token Ring به وجود نمی آید ، چرا كه هر كامپیوتر نوبت خود را برای انتقال دارد هیچ كامپیوتر دیگری در آن زمان داده ارسال نمی كند.
انواع توپولوژی شبکه
توپولوژی یا همبندی یك شبكه تعیین كننده شیوه كابل كشی اتصال كامپیوترهاست . این توپولوژی (همبندی) معمولاً نوع كابل مورد استفاده را نیز تعیین میكند .
توپولوژیهای شبکه دارای انواع زیر است :
1- توپولوژی BUS :
در یک شبکه خطی چندین کامپیوتر به یک کابل به نام BUS متصل میشود. در این توپولوژی رسانه انتقال بین کلیه کامپیوتر ها مشترک است. توپولوژی BUS از متداولترین توپولوژیهاست که در شبکه های محلی مورد استفاده قرار میگیرد. سادگی ، کم هزینه بودن و توسعه آسان این شبکه از نقاط قوت توپولوژی BUS میباشد. ضعف عمده این شبکه این است که اگر کابل اصلی Back bone که پل ارتباطی بین کامپیوتر های شبکه است ، قطع شود ، کل شبکه از کار خواهد افتاد.
2- توپولوژی رینگ - حلقوی :
در توپولوژی باس کامپیوتر ها توسط یک رشته سیم به یکدیگر متصل میشوند که آغاز و پایان آن سیستم توسط یک مقاومت 50 اهمی بسته شده است. در توپولوژی رینگ بجای بستن دو سر سیم آنها را به یکدیگر وصل نموده و تشکیل یک حلقه میدهند. این توپولوژی تمامی مزایا و معایب باس را دارد با این تفاوت که کنترل مقاومت سیم استوار تر بوده و اتصال آغاز و پایان سیم گاهی اوقات به دلیل فاصله زیاد دو سر سیم مشکل ساز میگردد.
3- توپولوژی هیبریدی :
سیستمی که از ترکیب حالت باس و ستاره ای پدید می آید هیبریدی نام دارد. در این حالت برخی از مسیر های شبکه به صورت باس و برخی دیگر بصورت ستاره ای میباشند. معمول ترین طرح آن ، اتصال هاب ها بصورت باس و اتصال کامپیوتر ها بصورت ستاره ای به هاب مربوط به خودشان میباشد
4- توپولوژی ستاره ای :
شبکه های متوسط و بزرگ اغلب از توپولوژی ستاره ای استفاده میکنند. در این پیکر بندی از کابل و سخت افزار بیشتری استفاده میشود اما مدیریت آن آسانتر و احتمال خرابی آن کمتر است. کابل مورد استفاده توپولوژی ستاره ای اترنت کابل زوج بهم تابیده بدون حفاظ است. در پیکر بندی ستاره ای هر کامپیوتر به یک هاب متصل میشود. یک سر کابل به کارت شبکه یک کامپیوتر متصل میشود و سر دیگر آن به هاب که نقطه اتصال مرکزی کابل کشی شبکه را نزد هم میکند متصل میشود. هاب ها به اندازه های مختلف عرضه میشوند و مدلهای پیشرفته آنها میتواند خطا های موجود در سیگنالها را تقویت کند. آماده سازی توپولوژی ستاره ای آسان است و عیب یابی در آن اسانتر از شبکه باس است چرا که یک کابل آسیب دیده تنها به روی یک کامپیوتر تاثیر میگذارد و از طرف دیگر کابل زوج بهم تابیده معمولاً گرانتر از کواکسیال است. توپولوژی ستاره ای به کابل بسیار زیاد و یک هاب نیاز دارد. تمامی اینها منجر به بالا رفتن هزینه شبکه میشود با این مزیت که این روش بسیار مفید است.
اتصال به اینترنت
تجهیزات سخت افزاری شبكه :
1- كارت رابط شبكه یا (NIC) برای هر یك از كامپیوترهای شخصی
2- كابل كافی برای متصل كردن تمامی كامپیوترهای شبكه مقدار و نوع كابل بستگی به توپولوژی شبكه دارد.
3- یك هاب در صورت انتخاب توپولوژی ستاره ای
نمایش كادر مكالمه :
برای نمایش کادر مکالمه ابتدا مسیر زیر را با هم طی می كنیم :
Start/ Setting/ Control Panel/ Network ، بخش Configuration کادر مکالمه Network را برای نصب آدابتور سرویس گیرنده پروتکل و سرویس دهنده فعال کنید. در بسیاری از موارد Win 98 این کار را برایتان انجام میدهد.
Client/Server :
Client , Server دو جزء اصلی شبکه میباشند که اینک به تعریف آنها میپردازیم :
Server : کامپیوترهایی که منابع مشترک را در اختیار کاربران قرار میدهند.
Client : کامپیوترهایی که به منابع مشترک ارائه شده از سوی Server دسترسی دارند.
تجهیزات استاندارد برای اتصال به اینترنت :
1- كامپیوتر
2- Modem و بعضی انواع اتصال، که اینها همه تجهیزات پایه و استاندارد هستند ولی این تجهیزات برای برقراری تماس كافی نیست و احتیاج به تلفن داریم
3- تلفن
برای دستیابی به Internet ، كامپیوتر، مودم و ارائه كنندگان سرویس اینترنت و اتصال تلفنی نیازهای اولیه هستند و بطور كلی هر چه مقدار RAM سرعت پردازنده و سرعت Modem بیشتر باشد سرعت بیشتر خواهد بود.
انجام كار :
برای استفاده از سرویسهای اینترنتی نظیر FTP, Gopher, Web و غیره نیازمند بهره گیری از برخی نرم افزار ها هستیم.
در آخرین مرحله که چگونگی نگهداری اطلاعات كامپیوترهای سرویس گیرنده و سرویس دهنده اینترنت است، احتیاج به شماره تلفن جایی كه میخواهیم با آنجا ارتباط برقرار كنیم داریم پس در اینترنت نیاز به آدرس داریم . چون برای ما امکان درک زبان اینترنت ( که همان زبان صفر و یک است ) وجود ندارد پس نیاز به مترجم ( Browser) داریم. این مترجم بصورت Packet میباشد.
IP آدرس و DNS
آدرس در اینترنت یا Intenet Protocol :
همانطور که میدانید همه شماره های تلفن با یکدیگر تفاوت دارند و همگی منحصر به فرد هستند. در شبکه جهانی اینترنت نیز هر کامپیوتر دارای شماره خاصی است که آدرس IP نامیده میشود.
آدرس IP :
این آدرس توسط پروتكل اینترنت IP برای شناسایی هر كامپیوتر روی اینترنت مورد استفاده قرار میگیرد یك آدرس IP از 4 عدد تشكیل میشود كه این اعداد درباره صفر تا 255 تغییر كرده و توسط نقطه (.) از هم جدا میشود (35.8.7.92) جلوتر به شرح مفصل آن میپردازیم . كامپیوترها آدرس IP را چگونه به دست می آورند؟ سازمانی به نام Internic به ارائه دهندگان مختلف سرویس اینترنت( ISP ها) این آدرسها را میدهد و همانطور كه ممكن است پیش شماره تمام همسایه های شما مثلاً با عدد 624 شروع شود آدرس IP تمام كامپیوتر ها متصل به یك ISP نیز ممكن است با 35.8 شروع شود در حقیقت Internic معمولاً آدرس IP را بصورت مجموعه ای از آدرسها ارائه میكند به عنوان مثال شركت Y تمام آدرسهای IP كه با 35.8.7 شروع میشوند را خریداری میكند بنابراین میتواند 255 آدرس IP مختلف را به افراد ارائه دهد. بعضی شركتها از اسامی دامنه ها برای پنهان كردن آدرسها IP استفاده میكنند. نام دامنه نیز توسط Internic ثبت میشود و نسخه انگلیسی آدرس IP است . بعضی كامپیوترها (Domain Name Server) را به كار میبرند كه همان آدرس اختصاری است كه برای دسترسی سریعتر به اینترنت از آن استفاده میشود.
خلاصه ای از نامگذاری كامپیوترها بر روی اینترنت :
نامگذاری کامپیوتر ها در روی اینترنت بر اساس سیستمی از اعداد سلسله وار انجام میشود به تمام كامپیوترهای متصل به اینترنت یك آدرس عددی خاص (IP) تعلق میگیرد. با استفاده از سیستم خطی نامگذاری حوزه ای اینترنت یا DNS میتوان بین این آدرسهای عددی IP مثلا (128.113.10.5 ) نام كامپیوتر (ftp.rpi.edu( تناظر برقرار كرد. به جای اعداد نا مفهوم از اسمهای حرفی كه كاركردن با آنها بسیار ساده تر است استفاده نمود . تمام كامپیوترها در شبكه از چند قسمت تشكیل شده است كه هر قسمت به وسیله نقطه از قسمت دیگر جدا شده است . قسمت سمت راست بالاترین رده حوزه را مشخص میكند كه مربوط به نوع سازمان یا موسسه ای است كه كامپیوتر مذبور به آن تعلق دارد.
علاوه براین هر شركت یا موسسه برای خود نامی انتخاب میكند كه در قسمت سمت چپ قرار می گیرد در ضمن هر شركت میتواند نامهای دیگری که بر اساس تقسیمات سازمانی درون شركت انتخاب میشوند مثلاً:
كامپیوتری به نام Mailer كه در دپارتمان CS موسسه آموزشی UWM است : Mailer.Cs.Uwm.edu نام دارد و اخیراً از كدهای 2 حرفی نیز استفاده میشود
TCP/IP&IP
TCP/IP چیست ؟
اینترنت بر اساس مجموعه ای از شبكه ها بنا میشود این شبكه ها شامل انواع بسیار زیادی از كامپیوتر ها می باشد ، بنابراین زبان مشترکی بین همه کامپیوتر ها وجود دارد كه آن را TCP/IP مینامند . TCP/IP بصورت پنج حرف جداگانه TCP/IP تلفظ میشود. TCP/IP نام متداولی برای مجموعه ای از قراردادها میباشد كه برای متصل ساختن كامپیوترها و شبكه ها استفاده میشود نام واقعی TCP/IP از دو قرارداد مهم می آید.
TCP -Transmission Control Protocol IP- Internet Protocol
در شبکه اینترنت اطلاعات (داده ها) به بسته های كوچكی به نام Packet تقسیم بندی میشوند.
سپس Packet ها از طریق شبكه منتقل میشوند در اینجا كار IP آن است كه آنها را به میزبان راه دور منتقل كند. TCP در انتهای دیگر بسته ها را دریافت و وجود خطاها را بررسی میكند اگر خطایی رخ داده باشد TCP میتواند ارسال مجدد بسته بخصوص را درخواست نماید . بعد از اینكه تمام بسته ها به درستی دریافت شدند ، TCP از شماره توالی برای ساختن مجدد پیام اصلی استفاده میكند.
به عبارت دیگر كار IP انتقال داده های خام Packet ها از یك مكان به مكان دیگر است. كار TCP کنترل امور و تضمین صحت داده ها می باشد.
محاسن Packet :
1- تقسیم بندی داده ها به Packet ها فواید بسیاری دارد . اول اینكه امکان ارائه خدمات بیشتر به کاربران بیشتر را فراهم میکند. در مسیر اینترنتی بسته ها ( Packet) علی رغم داشتن مقصدهای متفاوت با یکدیگر در حرکت میباشند. نظیر بزرگراهی که در آن اتوموبیلهای متفاوت با وجود داشتن مقصدهای متفاوت همگی راه مشترکی دارند.
2- بسته ها همواره در سفر هستند تا زمانی كه به مقصد نهایی خود برسند. اگر اتصال بخصوصی خراب شود كامپیوترهایی كه جریان داده ها را كنترل میكنند میتوانند مسیر جایگزینی پیدا كنند. این امکان وجود دارد که داده های بسته های مختلف در مسیرهای مختلف به سمت یك مقصد جریان پیدا كنند.
3- همچنین شبكه میتواند از بهترین مسیری كه در آن شرایط قابل دسترسی است استفاده كند مثلا : وقتی كه بار بخش بخصوصی از شبكه بیش از حد متعارف میشود بسته ها از طریق خطوطی كه بار كمتری دارند منتقل میشوند.
4- مزیت دیگر استفاده از این بسته ها آن است كه در هنگام بوجود آمدن هر گونه خطایی در انتقال، به جای انتقال كل پیام فقط نیاز به ارسال مجدد بسته ای منفرد خواهد بود. این ویژگی سرعت كلی اترنت را افزایش میدهد.
در هر صورت TCP/IP انتقال صحیح و موفقیت آمیز داده ها را تضمین میکند. در حقیقت حتی با وجود این كه ممكن است میزبان ها هزاران مایل از یكدیگر دور باشند و بسته ها مجبور به عبور از چندین كامپیوتر اصلی باشند، اینترنت آنقدر خوب عمل میكند كه ارسال پرونده ای از یك میزبان به میزبان دیگر فقط چند ثانیه طول میكشد.
بطور خلاصه : TCP/IP خانواده ای بزرگ از قراردادهایی است كه برای سازمان دهی كامپیوتر ها و ابزارهای ارتباطی در شبكه استفاده میشود.
پروتکل وب و دیگر پروتکلها
Web :
وب بر اساس مدل سرویسگر(server)/سرویسگیر(client) عمل میكند .مدل سرویسگر و سرویس گیر در سیستم شبكه های كامپیوتری شامل 3 جزء است . سرویس گر ، سرویس گیر و شبكه . سرویسگیر یك نرم افزار است كه بر روی كامپیوتر كاربر اجرا میشود و سرویسگر نرم افزاری است كه بر روی كامپیوتری كه عمل تغذیه اطلاعاتی را به عهده دارد انجام میشود. كاربر از طریق این نرم افزار میتواند درخواستهایی را برای دریافت اطلاعات و انجام امور ارسال دارد . این درخواست از طریق شبكه به كامپیوتر سرویس گر میرسدو سرویس گر اعمال لازم را انجام می دهد. تمام اطلاعاتی كه بر اساس مدل سرویسگر و سرویسگیر عمل میكنند از یكسری ضوابط یا پروتكل هایی پیروی میكنند كه برای آن سیستم تعریف شده اند. این شكل فعالیت عرضه و تقاضا كه از طریق مدل سرویسگر و سرویسگیر اجرا میشود توانائیهای زیادی دارد رابطه سرویسگیر و سرویسگر بر اساس یك پروتكل از پیش تعیین شده برقرار میشود.
نرم افزار سرویسگر میتواند برای هر نوع سخت افزار خاصی طراحی شود در واقع Server دیگر نگران اینكه كاربر از چه نوع كامپیوتری استفاده میكند نخواهد بود زیرا میداند كه زبان مشتركی با Client دارد كه صرفنظر از سیستم سخت افزاری كاربر هر دوی آنها به این زبان با همدیگر ارتباط برقرار میكنند در واقع این طراحی در سطح نرم افزار Client صورت گرفته و همین امر است كه وب را به صورت یك پدیده مستقل از سیستم ( Platform Independent ) در آورده است .
برای درک بهتر موضوع ارتباط Client/ Server سیستم پخش تلویزیونی را در نظر بگیرید که در آن برنامه های تلویزیون از طریق هر دستگاه تلویزیون دریافت میشود. اطلاعات از یک سیستم پخش امواج بر اساس ساختار استاندارد انتشار می یابند و از دستگاه تلویزیون قابل دریافت میباشد.
مرورگر های Web میتوانند به اطلاعات چند پروتكلی دسترسی داشته باشند مرورگرهای وب چند پروتكلی هستند. این بدان معناست كه مرورگر ها میتوانند به انواع مختلفی از سرویسگرها كه بر اساس پروتكل های مختلفی ارتباط برقرار میكنند دسترسی داشته باشند مهمترین پروتكل هایی كه مرورگرها میتوانند با استفاده از آنها به سرویسگرها متصل شوند عبارتند از :
1. HTTP -Hyper Text Transmission Protocol : این پروتكل مخصوص وب است و برای انتقال ابر متن ها از طریق شبكه طراحی شده
2. FTP -File Transmission Protocol: این پروتكل به منظور استفاده و برداشت سریع و آسان فایلها توسط کاربران طراحی شده است.
3. Telnet :
برای ورود به سیستم یك كامپیوتر میزبان ( معمولا از راه دور ) مثلاً هنگامی كه به Gopher-server متصل است بعنوان یك سرویسگر گوفر و وقتی كه به یك اخبار یوزنت متصل است مانند یك سرویسگر اخبار عمل میكند .
عمدتاً از دو نوع استاندارد شبکه استفاده میشود. Token Ring و اترنت .
اترنت :
یك تكنولوژی مبتنی بر مجادله و درگیری است بدین معنا كه هیچ كنترلی بر كامپیوترهای انتقال دهنده اطلاعات در شبکه ندارند و زمانی كه 2 كامپیوتر همزمان اقدام به ارسال اطلاعات از طریق كابلها میكنند این امر منجر به برخورد داده ها میشود بنابـــراین اطلاعات پس از تاخیر به مقصد میرسند مجادله داده ها میتواند سرعت یك شبكه شلوغ را كاهش دهد . استفاده از تكنولوژی اترنت ارزانتر از تكنولوژی Token Ring است چرا كه تكنولوژی اترنت وسیله ای برای كنترل كامپیوتر انتقال دهنده اطلاعات ندارد اترنت برای دفاتر اداری كوچك و مصارف خانگی ایده آل است
Token Ring :
در تكنولوژی Token Ring انتقال داده ها توسط Token ( یك كاربر الكترونیكی = نشانه) كه در حلقه تشكیل دهنده كامپیوترها گردش می كند ، كنترل میشود. تنها كامپیوتر دارای Token میتواند داده ها را انتقال دهد Token پس از انتقال و دریافت داده ها به كامپیوتر بعدی حلقه سپرده میشود و هیچ گونه مجادله در یك حلقه Token Ring به وجود نمی آید ، چرا كه هر كامپیوتر نوبت خود را برای انتقال دارد هیچ كامپیوتر دیگری در آن زمان داده ارسال نمی كند.
انواع توپولوژی شبکه
توپولوژی یا همبندی یك شبكه تعیین كننده شیوه كابل كشی اتصال كامپیوترهاست . این توپولوژی (همبندی) معمولاً نوع كابل مورد استفاده را نیز تعیین میكند .
توپولوژیهای شبکه دارای انواع زیر است :
1- توپولوژی BUS :
در یک شبکه خطی چندین کامپیوتر به یک کابل به نام BUS متصل میشود. در این توپولوژی رسانه انتقال بین کلیه کامپیوتر ها مشترک است. توپولوژی BUS از متداولترین توپولوژیهاست که در شبکه های محلی مورد استفاده قرار میگیرد. سادگی ، کم هزینه بودن و توسعه آسان این شبکه از نقاط قوت توپولوژی BUS میباشد. ضعف عمده این شبکه این است که اگر کابل اصلی Back bone که پل ارتباطی بین کامپیوتر های شبکه است ، قطع شود ، کل شبکه از کار خواهد افتاد.
2- توپولوژی رینگ - حلقوی :
در توپولوژی باس کامپیوتر ها توسط یک رشته سیم به یکدیگر متصل میشوند که آغاز و پایان آن سیستم توسط یک مقاومت 50 اهمی بسته شده است. در توپولوژی رینگ بجای بستن دو سر سیم آنها را به یکدیگر وصل نموده و تشکیل یک حلقه میدهند. این توپولوژی تمامی مزایا و معایب باس را دارد با این تفاوت که کنترل مقاومت سیم استوار تر بوده و اتصال آغاز و پایان سیم گاهی اوقات به دلیل فاصله زیاد دو سر سیم مشکل ساز میگردد.
3- توپولوژی هیبریدی :
سیستمی که از ترکیب حالت باس و ستاره ای پدید می آید هیبریدی نام دارد. در این حالت برخی از مسیر های شبکه به صورت باس و برخی دیگر بصورت ستاره ای میباشند. معمول ترین طرح آن ، اتصال هاب ها بصورت باس و اتصال کامپیوتر ها بصورت ستاره ای به هاب مربوط به خودشان میباشد
4- توپولوژی ستاره ای :
شبکه های متوسط و بزرگ اغلب از توپولوژی ستاره ای استفاده میکنند. در این پیکر بندی از کابل و سخت افزار بیشتری استفاده میشود اما مدیریت آن آسانتر و احتمال خرابی آن کمتر است. کابل مورد استفاده توپولوژی ستاره ای اترنت کابل زوج بهم تابیده بدون حفاظ است. در پیکر بندی ستاره ای هر کامپیوتر به یک هاب متصل میشود. یک سر کابل به کارت شبکه یک کامپیوتر متصل میشود و سر دیگر آن به هاب که نقطه اتصال مرکزی کابل کشی شبکه را نزد هم میکند متصل میشود. هاب ها به اندازه های مختلف عرضه میشوند و مدلهای پیشرفته آنها میتواند خطا های موجود در سیگنالها را تقویت کند. آماده سازی توپولوژی ستاره ای آسان است و عیب یابی در آن اسانتر از شبکه باس است چرا که یک کابل آسیب دیده تنها به روی یک کامپیوتر تاثیر میگذارد و از طرف دیگر کابل زوج بهم تابیده معمولاً گرانتر از کواکسیال است. توپولوژی ستاره ای به کابل بسیار زیاد و یک هاب نیاز دارد. تمامی اینها منجر به بالا رفتن هزینه شبکه میشود با این مزیت که این روش بسیار مفید است.
اتصال به اینترنت
تجهیزات سخت افزاری شبكه :
1- كارت رابط شبكه یا (NIC) برای هر یك از كامپیوترهای شخصی
2- كابل كافی برای متصل كردن تمامی كامپیوترهای شبكه مقدار و نوع كابل بستگی به توپولوژی شبكه دارد.
3- یك هاب در صورت انتخاب توپولوژی ستاره ای
نمایش كادر مكالمه :
برای نمایش کادر مکالمه ابتدا مسیر زیر را با هم طی می كنیم :
Start/ Setting/ Control Panel/ Network ، بخش Configuration کادر مکالمه Network را برای نصب آدابتور سرویس گیرنده پروتکل و سرویس دهنده فعال کنید. در بسیاری از موارد Win 98 این کار را برایتان انجام میدهد.
Client/Server :
Client , Server دو جزء اصلی شبکه میباشند که اینک به تعریف آنها میپردازیم :
Server : کامپیوترهایی که منابع مشترک را در اختیار کاربران قرار میدهند.
Client : کامپیوترهایی که به منابع مشترک ارائه شده از سوی Server دسترسی دارند.
تجهیزات استاندارد برای اتصال به اینترنت :
1- كامپیوتر
2- Modem و بعضی انواع اتصال، که اینها همه تجهیزات پایه و استاندارد هستند ولی این تجهیزات برای برقراری تماس كافی نیست و احتیاج به تلفن داریم
3- تلفن
برای دستیابی به Internet ، كامپیوتر، مودم و ارائه كنندگان سرویس اینترنت و اتصال تلفنی نیازهای اولیه هستند و بطور كلی هر چه مقدار RAM سرعت پردازنده و سرعت Modem بیشتر باشد سرعت بیشتر خواهد بود.
انجام كار :
برای استفاده از سرویسهای اینترنتی نظیر FTP, Gopher, Web و غیره نیازمند بهره گیری از برخی نرم افزار ها هستیم.
در آخرین مرحله که چگونگی نگهداری اطلاعات كامپیوترهای سرویس گیرنده و سرویس دهنده اینترنت است، احتیاج به شماره تلفن جایی كه میخواهیم با آنجا ارتباط برقرار كنیم داریم پس در اینترنت نیاز به آدرس داریم . چون برای ما امکان درک زبان اینترنت ( که همان زبان صفر و یک است ) وجود ندارد پس نیاز به مترجم ( Browser) داریم. این مترجم بصورت Packet میباشد.
IP آدرس و DNS
آدرس در اینترنت یا Intenet Protocol :
همانطور که میدانید همه شماره های تلفن با یکدیگر تفاوت دارند و همگی منحصر به فرد هستند. در شبکه جهانی اینترنت نیز هر کامپیوتر دارای شماره خاصی است که آدرس IP نامیده میشود.
آدرس IP :
این آدرس توسط پروتكل اینترنت IP برای شناسایی هر كامپیوتر روی اینترنت مورد استفاده قرار میگیرد یك آدرس IP از 4 عدد تشكیل میشود كه این اعداد درباره صفر تا 255 تغییر كرده و توسط نقطه (.) از هم جدا میشود (35.8.7.92) جلوتر به شرح مفصل آن میپردازیم . كامپیوترها آدرس IP را چگونه به دست می آورند؟ سازمانی به نام Internic به ارائه دهندگان مختلف سرویس اینترنت( ISP ها) این آدرسها را میدهد و همانطور كه ممكن است پیش شماره تمام همسایه های شما مثلاً با عدد 624 شروع شود آدرس IP تمام كامپیوتر ها متصل به یك ISP نیز ممكن است با 35.8 شروع شود در حقیقت Internic معمولاً آدرس IP را بصورت مجموعه ای از آدرسها ارائه میكند به عنوان مثال شركت Y تمام آدرسهای IP كه با 35.8.7 شروع میشوند را خریداری میكند بنابراین میتواند 255 آدرس IP مختلف را به افراد ارائه دهد. بعضی شركتها از اسامی دامنه ها برای پنهان كردن آدرسها IP استفاده میكنند. نام دامنه نیز توسط Internic ثبت میشود و نسخه انگلیسی آدرس IP است . بعضی كامپیوترها (Domain Name Server) را به كار میبرند كه همان آدرس اختصاری است كه برای دسترسی سریعتر به اینترنت از آن استفاده میشود.
خلاصه ای از نامگذاری كامپیوترها بر روی اینترنت :
نامگذاری کامپیوتر ها در روی اینترنت بر اساس سیستمی از اعداد سلسله وار انجام میشود به تمام كامپیوترهای متصل به اینترنت یك آدرس عددی خاص (IP) تعلق میگیرد. با استفاده از سیستم خطی نامگذاری حوزه ای اینترنت یا DNS میتوان بین این آدرسهای عددی IP مثلا (128.113.10.5 ) نام كامپیوتر (ftp.rpi.edu( تناظر برقرار كرد. به جای اعداد نا مفهوم از اسمهای حرفی كه كاركردن با آنها بسیار ساده تر است استفاده نمود . تمام كامپیوترها در شبكه از چند قسمت تشكیل شده است كه هر قسمت به وسیله نقطه از قسمت دیگر جدا شده است . قسمت سمت راست بالاترین رده حوزه را مشخص میكند كه مربوط به نوع سازمان یا موسسه ای است كه كامپیوتر مذبور به آن تعلق دارد.
علاوه براین هر شركت یا موسسه برای خود نامی انتخاب میكند كه در قسمت سمت چپ قرار می گیرد در ضمن هر شركت میتواند نامهای دیگری که بر اساس تقسیمات سازمانی درون شركت انتخاب میشوند مثلاً:
كامپیوتری به نام Mailer كه در دپارتمان CS موسسه آموزشی UWM است : Mailer.Cs.Uwm.edu نام دارد و اخیراً از كدهای 2 حرفی نیز استفاده میشود
TCP/IP&IP
TCP/IP چیست ؟
اینترنت بر اساس مجموعه ای از شبكه ها بنا میشود این شبكه ها شامل انواع بسیار زیادی از كامپیوتر ها می باشد ، بنابراین زبان مشترکی بین همه کامپیوتر ها وجود دارد كه آن را TCP/IP مینامند . TCP/IP بصورت پنج حرف جداگانه TCP/IP تلفظ میشود. TCP/IP نام متداولی برای مجموعه ای از قراردادها میباشد كه برای متصل ساختن كامپیوترها و شبكه ها استفاده میشود نام واقعی TCP/IP از دو قرارداد مهم می آید.
TCP -Transmission Control Protocol IP- Internet Protocol
در شبکه اینترنت اطلاعات (داده ها) به بسته های كوچكی به نام Packet تقسیم بندی میشوند.
سپس Packet ها از طریق شبكه منتقل میشوند در اینجا كار IP آن است كه آنها را به میزبان راه دور منتقل كند. TCP در انتهای دیگر بسته ها را دریافت و وجود خطاها را بررسی میكند اگر خطایی رخ داده باشد TCP میتواند ارسال مجدد بسته بخصوص را درخواست نماید . بعد از اینكه تمام بسته ها به درستی دریافت شدند ، TCP از شماره توالی برای ساختن مجدد پیام اصلی استفاده میكند.
به عبارت دیگر كار IP انتقال داده های خام Packet ها از یك مكان به مكان دیگر است. كار TCP کنترل امور و تضمین صحت داده ها می باشد.
محاسن Packet :
1- تقسیم بندی داده ها به Packet ها فواید بسیاری دارد . اول اینكه امکان ارائه خدمات بیشتر به کاربران بیشتر را فراهم میکند. در مسیر اینترنتی بسته ها ( Packet) علی رغم داشتن مقصدهای متفاوت با یکدیگر در حرکت میباشند. نظیر بزرگراهی که در آن اتوموبیلهای متفاوت با وجود داشتن مقصدهای متفاوت همگی راه مشترکی دارند.
2- بسته ها همواره در سفر هستند تا زمانی كه به مقصد نهایی خود برسند. اگر اتصال بخصوصی خراب شود كامپیوترهایی كه جریان داده ها را كنترل میكنند میتوانند مسیر جایگزینی پیدا كنند. این امکان وجود دارد که داده های بسته های مختلف در مسیرهای مختلف به سمت یك مقصد جریان پیدا كنند.
3- همچنین شبكه میتواند از بهترین مسیری كه در آن شرایط قابل دسترسی است استفاده كند مثلا : وقتی كه بار بخش بخصوصی از شبكه بیش از حد متعارف میشود بسته ها از طریق خطوطی كه بار كمتری دارند منتقل میشوند.
4- مزیت دیگر استفاده از این بسته ها آن است كه در هنگام بوجود آمدن هر گونه خطایی در انتقال، به جای انتقال كل پیام فقط نیاز به ارسال مجدد بسته ای منفرد خواهد بود. این ویژگی سرعت كلی اترنت را افزایش میدهد.
در هر صورت TCP/IP انتقال صحیح و موفقیت آمیز داده ها را تضمین میکند. در حقیقت حتی با وجود این كه ممكن است میزبان ها هزاران مایل از یكدیگر دور باشند و بسته ها مجبور به عبور از چندین كامپیوتر اصلی باشند، اینترنت آنقدر خوب عمل میكند كه ارسال پرونده ای از یك میزبان به میزبان دیگر فقط چند ثانیه طول میكشد.
بطور خلاصه : TCP/IP خانواده ای بزرگ از قراردادهایی است كه برای سازمان دهی كامپیوتر ها و ابزارهای ارتباطی در شبكه استفاده میشود.
پروتکل وب و دیگر پروتکلها
Web :
وب بر اساس مدل سرویسگر(server)/سرویسگیر(client) عمل میكند .مدل سرویسگر و سرویس گیر در سیستم شبكه های كامپیوتری شامل 3 جزء است . سرویس گر ، سرویس گیر و شبكه . سرویسگیر یك نرم افزار است كه بر روی كامپیوتر كاربر اجرا میشود و سرویسگر نرم افزاری است كه بر روی كامپیوتری كه عمل تغذیه اطلاعاتی را به عهده دارد انجام میشود. كاربر از طریق این نرم افزار میتواند درخواستهایی را برای دریافت اطلاعات و انجام امور ارسال دارد . این درخواست از طریق شبكه به كامپیوتر سرویس گر میرسدو سرویس گر اعمال لازم را انجام می دهد. تمام اطلاعاتی كه بر اساس مدل سرویسگر و سرویسگیر عمل میكنند از یكسری ضوابط یا پروتكل هایی پیروی میكنند كه برای آن سیستم تعریف شده اند. این شكل فعالیت عرضه و تقاضا كه از طریق مدل سرویسگر و سرویسگیر اجرا میشود توانائیهای زیادی دارد رابطه سرویسگیر و سرویسگر بر اساس یك پروتكل از پیش تعیین شده برقرار میشود.
نرم افزار سرویسگر میتواند برای هر نوع سخت افزار خاصی طراحی شود در واقع Server دیگر نگران اینكه كاربر از چه نوع كامپیوتری استفاده میكند نخواهد بود زیرا میداند كه زبان مشتركی با Client دارد كه صرفنظر از سیستم سخت افزاری كاربر هر دوی آنها به این زبان با همدیگر ارتباط برقرار میكنند در واقع این طراحی در سطح نرم افزار Client صورت گرفته و همین امر است كه وب را به صورت یك پدیده مستقل از سیستم ( Platform Independent ) در آورده است .
برای درک بهتر موضوع ارتباط Client/ Server سیستم پخش تلویزیونی را در نظر بگیرید که در آن برنامه های تلویزیون از طریق هر دستگاه تلویزیون دریافت میشود. اطلاعات از یک سیستم پخش امواج بر اساس ساختار استاندارد انتشار می یابند و از دستگاه تلویزیون قابل دریافت میباشد.
مرورگر های Web میتوانند به اطلاعات چند پروتكلی دسترسی داشته باشند مرورگرهای وب چند پروتكلی هستند. این بدان معناست كه مرورگر ها میتوانند به انواع مختلفی از سرویسگرها كه بر اساس پروتكل های مختلفی ارتباط برقرار میكنند دسترسی داشته باشند مهمترین پروتكل هایی كه مرورگرها میتوانند با استفاده از آنها به سرویسگرها متصل شوند عبارتند از :
1. HTTP -Hyper Text Transmission Protocol : این پروتكل مخصوص وب است و برای انتقال ابر متن ها از طریق شبكه طراحی شده
2. FTP -File Transmission Protocol: این پروتكل به منظور استفاده و برداشت سریع و آسان فایلها توسط کاربران طراحی شده است.
3. Telnet :
برای ورود به سیستم یك كامپیوتر میزبان ( معمولا از راه دور ) مثلاً هنگامی كه به Gopher-server متصل است بعنوان یك سرویسگر گوفر و وقتی كه به یك اخبار یوزنت متصل است مانند یك سرویسگر اخبار عمل میكند .
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۲ ساعت ۱۱:۲۴ ق.ظ توسط مهرداد قارداشی
|
این وبلاگ توسط دانشجویان گروه کامپیوتر (نرم افزار) دانشگاه پیام گلپایگان تشکیل شده است.